II SA/Ol 514/15

PostanowienieWSA w Olsztynie2015-08-03

Skład orzekający: Hanna Raszkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy skarga zawiera braki formalne uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy skarga nie zawiera braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku występowania takich braków, sąd w pierwszej kolejności bada ich istnienie, a dopiero potem ocenia dopuszczalność oświadczenia o cofnięciu skargi. Jeśli braki formalne istnieją, skarga podlega odrzuceniu, a nie rozpatrzeniu cofnięcia.
Stan faktyczny
Skarżący G. W. złożył skargę na decyzję Wojewody uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów K.p.a. dotyczących rozpoznania odwołania spóźnionego. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie właściwego pełnomocnictwa procesowego, czego nie uczynił. Następnie pełnomocnik cofnął skargę. Sąd odrzucił skargę z powodu braków formalnych i zwrócił wpis.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 500 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]" r., nr "[...]" przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. . Decyzją dnia 8 kwietnia 2015 r. Wojewoda uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji z dnia 30 lipca 2014 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W złożonej skardze G. W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucił, że Wojewoda z naruszeniem art. 129 § 2 K.p.a. rozpoznał odwołanie spóźnione Wójta Gminy M. i niezasadnie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, czym uchybił art. 138 § 2 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnymi lub przed sądami, gdyż dołączone do skargi pełnomocnictwo uprawnia do reprezentowania strony skarżącej przed sądami powszechnymi. Powyższe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi w dniu 16 czerwca 2015 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął z dniem 23 czerwca 2015 r. W zakreślonym terminie nie uzupełniono przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. Pismem z dnia 15 czerwca 2015 r. pełnomocnik cofnął przedmiotową skargę. Wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). W pierwszej kolejności Sąd musi bowiem zbadać czy wniesiona skarga nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, a dopiero później ocenić dopuszczalność oświadczenia o cofnięciu skargi. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę należało odrzucić. Stosownie natomiast do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Ponieważ skarga została odrzucona, skarżącemu należało zwrócić kwotę 500 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego, o czym orzeczono w pkt. 2 sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło