II SA/Ol 525/25

PostanowienieWSA w Olsztynie2025-11-20

Skład orzekający: Tadeusz Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe, jeśli organ administracji publicznej, którego działanie zostało zaskarżone, uwzględnił skargę w całości w trybie autokontroli, eliminując tym samym z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy przedmiot zaskarżenia przestaje istnieć przed wydaniem wyroku. W sytuacji, gdy organ administracji publicznej, w ramach autokontroli, uwzględni skargę w całości i wyeliminuje zaskarżone rozstrzygnięcie z obrotu prawnego, żądanie skargi zostaje zrealizowane, co uzasadnia umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący J. L. i R. S. wnieśli skargę na czynność Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Olsztynie polegającą na wpisaniu budynku do wojewódzkiej ewidencji zabytków. W trakcie postępowania sądowego organ administracji publicznej, działając w trybie autokontroli, wyłączył wskazany budynek z wojewódzkiej ewidencji zabytków, tym samym realizując żądanie skargi. W związku z tym Sąd uznał postępowanie za bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowił umorzyć postępowanie sądowe oraz zwrócić skarżącym kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2025 r. sprawy ze skargi J. L. i R. S. na Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie wpisania budynku do wojewódzkiej ewidencji zabytków województwa warmińsko-mazurskiego postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącym kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z 8 lipca 2025 r. J. L. i R. S. wywiedli skargę na czynność polegająca na wpisaniu przez Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Olsztynie budynku położonego przy ul. [...], [...] (działka ew. nr [...], obręb [...]), dla której to nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta [...], w wojewódzkiej ewidencji zabytków woj. warmińsko-mazurskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można rozstrzygnąć sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000, s. 428). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia m.in. wtedy, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Jest bowiem zasadą, że "zniknięcie" przedmiotu kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, uzasadniającą jego umorzenie (por. R. Hauser, Stosowanie reguł walidacyjnych w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (na przykładzie konkretnej sprawy) (w:) W poszukiwaniu dobra wspólnego. Księga jubileuszowa Profesora Maciej Zielińskiego, pod red. A. Choduń i S. Czepity, Szczecin 2010, s. 325 i nast.). Z taką sytuacją będziemy mieć do czynienia w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego (uchylona) w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień "autokontrolnych" przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze, że organ wyłączył z wojewódzkiej ewidencji zabytków budynek położony przy ul. [...], [...] (działka ew. nr [...], obręb [...]) uznać należy, iż wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie polegające na wpisie wskazanej nieruchomości do wojewódzkiej ewidencji zabytków, a zatem zostało zrealizowane żądanie skargi (zob. ex multis postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2022 r., I GZ 410/22). W ocenie Sądu dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 200 zł orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło