II SA/Ol 527/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia przyznać S.W. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku z dnia 8 sierpnia 2008 r., złożonym na urzędowym formularzu, S.W. wniósł, zgodnie z rubryką nr 4 formularza wniosku, o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]". W jego uzasadnieniu wskazał, iż jest osobą niepełnosprawną, utrzymującą się z zasiłku stałego w kwocie 444 zł, a dla potwierdzenia tych okoliczności załączył do wniosku zaświadczenie Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Jako składnik swojego majątku wykazał mieszkanie, zaznaczając jednocześnie, iż "[...]" zajmuje w nim tylko jeden pokój. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego, stwierdzić należy, iż spełniona została przesłanka do zwolnienia go od kosztów sądowych. W sytuacji skarżącego, którego jedynym dochodem jest zasiłek stały w wysokości 444 zł, za obiektywnie niemożliwe uznać należy bowiem zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie tych kosztów. Zauważyć jednocześnie należy, iż w rozpoznawanej sprawie wysokość samego wpisu od skargi przewyższa wysokość miesięcznego dochodu skarżącego. W konsekwencji, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy, skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania ani w całości ani nawet w części. Na marginesie wyjaśnić natomiast należy, iż brak jest podstawy prawnej, mającej oparcie w przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do obciążenia kosztami sądowymi niniejszej sprawy osoby, która podpisała zaskarżoną decyzję. W konsekwencji, nie istnieje prawna możliwość rozłożenia ciężaru zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych w sposób przez niego wskazany w uzasadnieniu wniosku. Koszty sądowe stanowią dochód budżetu państwa. W warunkach niniejszej sprawy, przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wskazanym zakresie oznacza tym samym, że koszty te obciążą budżet państwa. W świetle powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.