II SA/Ol 53/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wójta Gminy G. z dnia 14 października 2025 r. znak: (...) w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego wobec nielegalnego i niezgodnego z prawem użytkowania wraz z przywróceniem zagospodarowania terenu do zgodności z decyzją o warunkach zabudowy postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Wójta Gminy G. we wszczęciu postępowania administracyjnego M. S. zwróciła się o ewentualne potraktowanie jej jako skargi na postanowienie Wójta Gminy G. z dnia 14 października 2025 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 19 stycznia 2026 r. wyłączono ze sprawy sygn. II SAB/Ol 181/25 skargę M. S. na postanowienie Wójta Gminy G. z dnia 14 października 2025 r., znak: (...), odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu wobec nielegalnego i niezgodnego z prawem użytkowania wraz z przywróceniem zagospodarowania terenu do zgodności z decyzją o warunkach zabudowy terenu działki o nr geodezyjnym (...), obręb W., gmina G. oraz przyległej do niej działki wodnej o nr geodezyjnym (...), stanowiącą jez. T., obręb W., gmina G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - p.p.s.a.), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła ze skargą na postanowienie Wójta Gminy G. z dnia 14 października 2025 r. Wójt działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanego postanowienia przysługiwało skarżącej prawo złożenia w terminie 7 dni zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...), o czym skarżąca została pouczona w zaskarżonym postanowieniu. Z akt sprawy nie wynika aby skarżąca z tego uprawnienia skorzystała. Tymczasem wniosła skargę na postanowienie organu I instancji. Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.