II SA/Ol 532/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 5 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na uchwałę Zarządu Powiatu Braniewskiego Nr 531/22 z dnia 2 czerwca 2022 r. w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora Liceum Ogólnokształcącego im. Feliksa Nowowiejskiego w Braniewie postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 czerwca 2022 r., A. B. (dalej jako: "skarżąca"), wniosła skargę na uchwałę Nr 531/22 Zarządu Powiatu Braniewskiego (dalej jako: "organ") z dnia 2 czerwca 2022 r. w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora Liceum Ogólnokształcącego im. Feliksa Nowowiejskiego w Braniewie M. R. W skardze zarzucono przedmiotowej uchwale istotne naruszenie prawa, poprzez "przeprowadzenie nieobiektywnie konkursu w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Liceum Ogólnokształcącego im. Feliksa Nowowiejskiego w Braniewie, ze z góry ustalonym wynikiem", na skutek czego – w ocenie skarżącej – doszło do "innych nieprawidłowości" w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej. Skarżąca podniosła, że przy podejmowaniu decyzji o wyborze dyrektora placówki oświatowej członkowie komisji konkursowej powinni być bezstronni i obiektywni, a zachowanie przewodniczącego komisji – opisane szczegółowo w piśmie skarżącej z dnia 24 maja 2022 r. – stanowi podstawę do uznania, że cała komisja konkursowa naruszyła zasadę bezstronności i istotnie naruszyła prawo. W dalszej części skargi obszernie przywołano regulacje prawne dotyczące nadzoru nad uchwałami Zarządu Powiatu oraz odnoszące się do przeprowadzania postępowań konkursowych. Konkludując, Skarżąca zarzuciła, że w toku postępowania odmówiono jej prawa do zadawania pytań kandydatom, pomimo, iż była członkiem komisji. Tym samym, uchwała ingerowała w sferę jej "praw i obowiązków, pozbawiając ją uprawnień i uniemożliwiających ich realizację w zakresie czynnego i merytorycznego uczestniczenia w konkursie oraz podjęcia oceny każdego z kandydatów na stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego im. Feliksa Nowowiejskiego w Braniewie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Według zaś art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 1526, dalej jako: "u.s.p."), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika więc, że prawo skargi do sądu administracyjnego na uchwały organów samorządu – w tym samorządu powiatowego zostało ograniczone przesłanką naruszenia interesu prawnego. Jak trafnie zważył Naczelny Sąd Administracyjny – w przeciwieństwie do postępowania prowadzonego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego postępowanie dotyczy – w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 87 u.s.p. – stroną może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Zatem, aby być legitymowanym do wniesienia skargi na uchwałę podjętą przez organ powiatu nie tylko trzeba mieć w tym interes prawny, ale jeszcze wykazać, że doszło do jego naruszenia. Ponadto, musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z 11 października 2007 r., sygn. akt I OSK 1109/07, LEX nr 439013). Co istotne, przyjmuje się, że w takim przypadku, to podmiot wnoszący skargę winien wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia jego prawem chronionego interesu lub uprawnienia, polegającego na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a własną, indywidualną i prawnie gwarantowaną sytuacją, nie zaś sytuacją faktyczną (B. Dolnicki [w:] R. Cybulska, K. Darowska-Szczepanek, J. Glumińska-Pawlic, J. Jagoda, R. Marchaj, C. Martysz, A. Wierzbica, B. Dolnicki, Ustawa o samorządzie powiatowym. Komentarz, Warszawa 2020, LEX/el.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, tutejszy Sąd stwierdził, że interes skarżącej nie ma ww. cech, ponieważ nie można go wywieść z przepisu, na podstawie którego powołano M. R. na stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego im. Feliksa Nowowiejskiego w Braniewie. Podkreślić nadto trzeba, że skarżąca nie wykazała, w jaki sposób zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny. Interesu tego nie można skutecznie wywodzić z faktu, że była ona członkiem komisji konkursowej. Zdaniem Sądu, wynik postępowania w żaden sposób nie dotyczy praw i obowiązków skarżącej. Wnioskodawczymi nie była kandydatem w tym postępowaniu konkursowym, a jego wynik nie wpływa na jej sytuację prawną. Zatem, rozstrzygnięcie zawarte w zakwestionowanym akcie nie jest władczym rozstrzygnięciem organu administracji publicznej naruszającym interes prawny skarżącej. . Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., odrzucił skargę