II SA/Ol 537/11

Dnia 22 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. M.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Rep. "[...]" w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym ojcem R.K. W uzasadnieniu skargi wskazała, że oboje rodzice są niepełnosprawni w znacznym stopniu i potrzebują opieki osoby trzeciej, tym samym matka nie może opiekować się schowanym ojcem. W dniu 18 lipca 2011 r. skarżąca cofnęła wniesioną skargę i wystąpiła o umorzenie postępowania z powodu zmiany stanu faktycznego sprawy jaki zaistniał w jej rodzinie, gdyż w dniu 12 lipca 2011 r. zmarła matka skarżącej M.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej: ustawą ppsa., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu nie w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki wymienione w zacytowanym przepisie do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy ppsa., należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne i umorzyć postępowanie sądowe.