II SA/Ol 538/09

Dnia 17 sierpnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Wojewody z dnia nr "[...]" nr "[...]" w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. WSA/post.1 - sentencja postanowienia M. L. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy uznania skarżącego za bezrobotnego. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 lipca 2009r. powyższa skarga została oddalona. W zawiadomieniu o terminie rozprawy, które zostało skarżącemu prawidłowo doręczone, Sąd pouczył stronę, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Skarżący uczestniczył w rozprawie, po zamknięciu której został ogłoszony wyrok i został pouczony o terminie, w jakim należy złożyć wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia orzeczenia. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia M. L. złożył w dniu 22 lipca 2009 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że nie jest osobą wykształconą, ze względu na chorobę i zdenerwowanie pierwszą bytnością w sądzie, nie zrozumiał pouczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 142 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Nie ma wątpliwości co do tego, że w niniejszej sprawie strona uchybiła terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku. Termin ten upłynął w dniu 9 lipca 2009 r. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. przewiduje co prawda możliwość przywrócenia uchybionego terminu stronie, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, jednakże przy zachowaniu warunków określonych w art. 87 § 1 – 4 p.p.s.a. Przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w dokonaniu czynności. W sprawie należało więc dokonać oceny, czy skarżący uchybił terminowi bez własnej, przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, aby niezachowanie terminu, nastąpiło bez jego winy. Okoliczności, na które powołuje się skarżący takie jak: brak wykształcenia, zdenerwowanie na rozprawie sądowej czy też ogólnikowe powoływanie się na wcześniej przebytą chorobę, nie usprawiedliwiają uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że skarżący posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe. Ten poziom wykształcenia jest z pewnością wystarczający do rozumienia treści, kierowanych do strony informacji o jego prawach i obowiązkach procesowych. Należy zwrócić uwagę na to, że skarżący był dwukrotnie pouczany o terminie, w którym należy złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia: po raz pierwszy w zawiadomieniu o terminie rozprawy i po raz drugi na rozprawie. Z protokołu rozprawy nie wynikają żadne informacje o złym stanie zdrowia strony, który wyłączałby jej świadome zachowanie się. Skarżący nie przedstawił też żadnych dowodów lekarskich o stanie zdrowia, który uniemożliwiałby złożenie wniosku w terminie. W ocenie Sądu M. L. nie wykazał więc braku zawinienia w uchybieniu terminu. Okoliczności podane przez niego we wniosku o przywrócenie terminu nie mogą świadczyć o braku winy strony w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż nie są to okoliczności, którym można przypisać charakter nadzwyczajnej przeszkody, nie dającej się przezwyciężyć. Przyjąć zatem należało, że skarżący nie dochował szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, co skutkować musiało odmową przywrócenia terminu. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu i na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.