II SA/Ol 538/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie umorzenia zadłużenia z tytułu wypłacenia świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: 1) umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego adwokata. Na etapie wniesienia skargi M.B. wystąpił we wniosku z 28 października 2017 r. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zaznaczył, iż zależy mu na wyznaczeniu pełnomocnika z biegłą znajomością języka angielskiego, gdyż nie stać go na zlecenie przetłumaczenia z tego języka dokumentacji jego leczenia, którą pominięto w postępowaniu administracyjnym. Według informacji zawartych we wniosku, skarżący mieszka w ośrodku pomocy prowadzonym przez Stowarzyszenie MONAR, nie ma dochodu, a jedynym jego majątkiem jest współwłasność (z byłą małżonką) 1,98 ha "ziemi nieużytkowej" oraz współwłasność (z rodzeństwem) 1,11 ha "użytków bez dochodów" i działki o powierzchni 0,5 ha. Ponieważ z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; w skrócie: p.p.s.a.), skarżący nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jako zbędne podlega umorzeniu stosownie do art. 249a p.p.s.a. Tym samym w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W oparciu o informacje poświadczone przez skarżącego, znajdujące dodatkowo potwierdzenie w ustaleniach przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, należy stwierdzić, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie postanowień dotyczących prawa pomocy.