II SA/Ol 54/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Zbigniew Ślusarczyk Tadeusz Lipiński (spr.) Beata Jezielska Grzegorz Klimek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2004 r., sprawy ze skargi M. D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego - - oddala skargę. Komendant Powiatowy Policji w L., decyzją z dnia 12 listopada 2003 r. Nr "[...]", odmówił M. D. przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, stwierdzając iż zgodnie z § l ust 2 pkt l rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, póz. 918) uprawnienie takie mu nie przysługuje z uwagi na zrzeczenie się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego. W odwołaniu od tej decyzji M. D. podniósł, iż zarzut zrzeczenia się lokalu jest "absurdalny" bowiem nastąpiło to wskutek intryg, był zmuszony opuścić "nieprzyjazne mu środowisko". Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 23 grudnia 2003 r. Nr "[...]" zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy. Organ odwoławczy wskazał, iż równoważnik za brak lokalu mieszkalnego jest świadczeniem przyznawanym policjantowi (emerytowi, renciście) do czasu zrealizowania prawa do lokalu mieszkalnego poprzez przydział lokalu mieszkalnego. Prawo do lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 88 ust. l ustawy o Policji, wobec M. D. zostało zrealizowane w dniu 7 lutego 1986 r. poprzez przydział lokalu mieszkalnego usytuowanego w J. przy ul. "[...]". Fakt, iż dobrowolnie zrzekł się on tego lokalu na rzecz dzieci, o czym poinformował w pismach z dnia 5 października 2003 r. i 23 listopada 2003 r., skutkuje negatywną oceną uprawnień do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Zgodnie z § l ust. 2 pkt l rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, póz. 918), równoważnika tego nie przyznaje się policjantowi (renciście) jeżeli zrzekł się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego. W skardze do sądu administracyjnego strona zarzuciła, iż uzasadnienie decyzji organu II instancji jest bezprawne , niezgodne tak ze stanem faktycznym jak i prawnym. Wnosząc o oddalenie skargi Komendant Wojewódzki Policji podkreślił, iż M. D. oświadczał pisemnie, że lokal mieszkalny przekazał dzieciom, a nadto dobrowolne sam wymeldował się z przydzielonego lokalu. Zgodnie z informacją uzyskaną z Urzędu Gminy w J. wymeldowanie nastąpiło l grudnia 1993 r. W piśmie skierowanym do Urzędu Gminy w J. z dnia 8 listopada 1993 r. skarżący poinformował, iż prawo do mieszkania funkcyjnego w J. będzie przysługiwało jego żonie – A. D. Zdaniem organu, w tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że zrzeczenie się lokalu nastąpiło w sposób wyraźny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może ją wzruszyć jedynie wówczas, gdy narusza ona przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § l w związku z art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr l53.poz. l270/). Tego rodzaju naruszeń prawa nie można przypisać wydanej w sprawie ostatecznej decyzji administracyjnej. Stosownie do § l ust. l pkt l i ust 2 w związku z § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawce wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, póz. 918), równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie przyznaje się renciście policyjnemu, jeżeli utracił lub zrzekł się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego lub domu przydzielonego na podstawie decyzji administracyjnej. Ustalenie, iż M. D. zrzekł się prawa do zamieszkiwania w mieszkaniu przy ul. "[...]" w J. - przydzielonego mu decyzją Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w O. z dnia 7 lutego 1986 r. Nr "[...]" - znajduje oparcie w treści jego pisemnych wystąpień w postępowaniu administracyjnym. Takiej ich interpretacji nie sposób podważyć, zważywszy że o fakcie zrzeczenia się na rzecz A. D. prawa do zamieszkiwania w lokalu strona poinformowała również Sąd. składając kserokopię umowy o przelewie praw. M. D. złożył także w Urzędzie Gminy w J. poświadczenie wymeldowania się i na tej podstawie został wymeldowany z mieszkania znajdującego się w J. przy ulicy "[...]". Z powyższych okoliczności w sposób jednoznaczny wynika, że skarżący zrzekł się prawa do zajmowanego lokalu mieszkalnego. Nie mają też znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy przyczyny z powodu, których M. D. zrezygnował z przysługującego mu prawa. Uchylenie się od skutków prawnych zrzeczenia się prawa byłoby możliwe jedynie w trybie i na zasadach określonych w art.88 kodeksu cywilnego. Wydaje się jednak, że w przypadku skarżącego nie można mówić o żadnej z wad oświadczenia woli, gdyż zgodnie z tym co wywodzi M. D. zrzeczenie się prawa do zajmowanego lokalu miało polepszyć sytuację mieszkaniową jego dzieci i byłej żony. W świetle obowiązującego i cytowanego wcześniej rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. bez znaczenia dla oceny tego czy danej osobie przysługuje równoważnik za brak lokalu mieszkalnego, czy też nie, jest także to czy ta osoba mieszkała w mieszkaniu służbowym czy funkcyjnym. M. D. w swoim piśmie skierowanym do sądu w dniu 6 lipca 2004 r. stara się takie rozróżnienie między mieszkaniem funkcyjnym a służbowym wprowadzić czyni to jednak bez jakiejkolwiek podstawy prawnej. Raz jeszcze podkreślić należy, że skarżący zajmowanego mieszkania nie utracił np. na skutek zaprzestania pełnienia danej funkcji w policji, ale dobrowolnie zrzekł się prawa do zajmowania przedmiotowego mieszkania. Trzeba zwrócić uwagę także to, że równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego nie przysługuje nawet policjantowi, który zrzekł się prawa do tymczasowej kwatery a nie tylko mieszkania zajmowanego na podstawie umowy najmu czy też spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego. W tej sytuacji skargę jako pozbawioną słuszności na podstawie art. 151 Prawa przed sądami administracyjnymi należało oddalić.