II SA/Ol 54/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. W. na decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]",nr "[...]" w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia odrzucić skargę. F. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę, w której zarzucił, że Wójt Gminy "[...]" wydając decyzje z dnia "[...]" zezwalająca na wycinkę drzew naruszył prawo i działał na jego szkodę. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o zawieszenie postępowania, gdyż został złożony wniosek o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji, a sprawa nie została rozstrzygnięta. Ponadto, organ stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka winna być odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 z późn. zm., powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z treści cytowanych przepisów wynika, że wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia jest koniecznym warunkiem skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego szeroko rozumianego aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został jednak spełniony. Skarżącemu służyło bowiem od decyzji Wójta Gminy "[...]" z dnia "[...]" odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. O tym prawie skarżący został prawidłowo pouczony w kwestionowanej decyzji. Wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji jest jedynym prawnie dopuszczalnym środkiem zaskarżenia decyzji tego organu. Biorąc bowiem pod uwagę treść art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje dopiero od decyzji organu odwoławczego. Powyższe powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu. Wyklucza to możliwość merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.