II SA/Ol 540/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Ze względu na przekroczenie przez skarżącą terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r., odmówił jego sporządzenia. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. W jego uzasadnieniu stwierdził, iż 8 marca 2007 r. S.K. wniosła skargę na decyzję nr [1] oraz [2] z dnia "[...]". Następnie, 21 marca 2007 r. skarżąca wniosła do WSA w Olsztynie pismo, na mocy którego zaskarżyła dodatkowo decyzję nr [3] oraz [4] z "[...]"r. Skarżąca, mimo prawidłowego powiadomienia o terminie, nie stawiła się na rozprawę w sprawie skargi na decyzję nr [3]. Jej nieobecność spowodowana była błędnym przeświadczeniem, że rozprawa dotyczyć będzie skargi wniesionej na decyzje nr [2], której rozstrzygniecie nie miało dla niej tak istotnego znaczenia, jak rozpoznanie skargi na decyzję nr [3]. W związku z przekonaniem skarżącej, że sprawy ze skargi rozpoznawane będą według kolejności wniesienia ich do sądu, nie stawiła się ona na wspomnianą rozprawę. W chwili, gdy skarżąca zorientowała się, że rozprawa oraz wydany na niej wyrok dotyczy skargi na decyzję nr [3], złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku. Niestety termin do wniesienia wniosku już minął. Mając powyższe na uwadze, uchybienie terminowi nie nastąpiło z winy skarżącej. Wprawdzie niestawiennictwo na rozprawę wynikało z błędnego przekonania, że rozprawa nie dotyczy sprawy, którą skarżąca jest szczególnie zainteresowana, jednakże przekonanie to spowodowane było już okolicznościami niezależnymi od skarżącej. Nie można uznać za jej winę przyjęcia, że według kolejności wpływu do WSA pierwszą sprawą będzie ta dotycząca skargi na decyzję nr [2]. Zgodnie bowiem z § 31 Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych, sprawy wniesione do sądu rozpoznaje się według kolejności ich wpływu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu [art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)]. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Nawiązując do wypracowanych i utrwalonych poglądów doktryny i judykatury, należy wskazać, że jedyną możliwością przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie, nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona mimo starań nie mogła dokonać czynności w terminie. Strona zatem musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Argumentacja przedstawiona we wniosku o przywrócenie terminu, nie dość że rozmija się z tak rozumianym pojęciem braku winy, to jest jeszcze całkowicie nieprzekonująca. Opiera się ona na normie, według której sprawy wniesione do sądu rozpoznaje się według kolejności ich wpływu. Powoływanie się na powyższe jest jednak niezrozumiałe. Wystarczy bowiem zwrócić uwagę na numery porządkowe sygnatur spraw S.K. (538-541), by zauważyć, iż wbrew twierdzeniom zawartym w przedmiotowym wniosku, wszystkie jej cztery skargi wpłynęły do sądu jednocześnie. Z prezentaty sądowej wynika, iż miało to miejsce 4 kwietnia 2007 r. Zważywszy, iż przy ocenie winy strony lub jej braku należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności procesowej w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się strony w dotrzymaniu terminu, należy odnotować, iż żadne tego typu kroki nie zostały podjęte. Skarżąca po prostu nie dochowała staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Tymczasem dopuszczenie się przez stronę już choćby lekkiego niedbalstwa jest okolicznością powodującą niemożność przywrócenia terminu. Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji postanowienia.