II SA/Ol 542/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Sędzia WSA - Adam Matuszak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2004 r. sprawy ze skargi J. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia "[...]", sygn. akt "[...]" w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 14 maja 2004 r., sygn. akt "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 marca 2003 r., nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego - oddalił skargę. W piśmie z dnia 26 sierpnia 2004 r. określonym jako wniosek, J. G. podnosi, iż w dniu 25 sierpnia 2004 r. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego zapoznał się m.in. z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 maja 2004 r., sygn. akt 2 IV SA 1327/03. Zarzuca, iż nie został poinformowany o terminie rozprawy i nie otrzymał do wiadomości powyższego wyroku. Stwierdza, iż w dniu 16 kwietnia 2004 r. uczestniczył na rozprawie, na której zapadł wyrok sygn. akt 2 IV SA 5197/02, dotyczący tego samego zamierzenia, tylko innej części, w uzasadnieniu którego wskazano organowi I instancji rozpatrzenie sprawy w kierunku legalizacji obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wznowienie postępowania sądowego jest instytucją opatrzoną licznymi rygorami. Dotyczy bowiem zupełnie wyjątkowej sytuacji, kiedy dopuszcza się ponowne rozpoznanie sprawy, mimo że została już zakończona prawomocnym orzeczeniem. Stąd wznowienie jest dopuszczalne jedynie w ściśle sprecyzowanych w ustawie przypadkach i w szczególnie unormowanym postępowaniu. Warunkiem możliwości rozpatrywania zasadności skargi o wznowienie jest wniesienie jej w terminie i oparcie na ustawowej podstawie wznowienia, co wynika wprost z art. 280 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Brak jednej z tych przesłanek powoduje, że rozpatrywanie skargi pod względem merytorycznym jest niemożliwe i skutkuje odrzuceniem skargi. Podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wojewódzkiego sądu administracyjnego zostały wymienione w przepisach art. 271- 274 powołanej ustawy. Treść zarzutów podniesionych w skardze o wznowienie wskazuje, iż żądanie wznowienia postępowania oparte jest na przesłance wymienionej w art. 271 pkt 2 powołanej ustawy, gdyż stawiany jest zarzut nie zawiadomienia o rozprawie, po przeprowadzeniu której zapadł wyrok. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału zawiadomienie o wyznaczeniu rozprawy skarżącemu zostało przesłane na adres wskazany w skardze z dnia 2 kwietnia 2003 r. (ten sam adres skarżący wskazał również w skardze o wznowienie postępowania). Przesyłka pocztowa została jednak zwrócona do Sądu, po dwukrotnym awizowaniu, na skutek nie podjęcia jej przez adresata. Zgodnie z dyspozycją art. 73 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., zawiadomienie o wyznaczeniu rozprawy na skutek niemożności doręczenia adresatowi, złożono w palcówce pocztowej na okres siedmiu dni. Przy czym, powtórne awizowanie miało miejsce w dniu 4 maja 2004 r. Dopełnienie powyższej czynności pozwala na uznanie, że doręczenie zawiadomienia nastąpiło 11 maja 2004r. Skarżący nie podnosi okoliczności, które obalałyby domniemanie doręczenia tego zawiadomienia w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Nie można zatem podzielić stanowiska, iż skarżący nie został powiadomiony o rozprawie. Wobec powyższego w niniejszym postępowaniu nie zostało ujawnione, iż z naruszeniem prawa strona była pozbawiona możliwości działania w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 14 maja 2004 r. Nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania także podnoszona okoliczność, iż wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt 2 IV SA 5197/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 listopada 2002 r., Nr "[...]". Późniejsze wykrycie prawomocnego wyroku stanowi wymienioną w art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przyczynę wznowienia postępowania tylko wówczas, gdy wyrok ten dotyczy tego samego stosunku prawnego, którego dotyczył wyrok podjęty w sprawie objętej wnioskiem o wznowienie postępowania. Oznacza to, że przesłanką do wznowienia postępowania nie jest wykrycie jakiegokolwiek prawomocnego wyroku, lecz wyroku dotyczącego tego samego stosunku prawnego. O tożsamości sprawy można mówić, gdy występują te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy. Objęty wnioskiem wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt 2 IV SA 5197/02 odnosił się do prawidłowości rozstrzygnięcia w sprawie rozbiórki wybudowanej na działkach gruntu nr 115/25 i 115/42 wiaty o konstrukcji drewnianej o łącznych wymiarach 24,90 x 21,90 m, zaś wyrok z dnia 14 maja 2004 r., sygn. akt IV SA 1327/03 rozstrzygał o zgodności z prawem orzeczeń w sprawie rozbiórki dobudowanej części obiektu o wymiarach 4,00 x 14,90 m, zlokalizowanego na działce gruntu nr 115/2. W związku z tym oczywistym jest, że wyrok ten nie dotyczył tego samego stosunku prawnego, którego dotyczy wyrok z dnia 14 maja 2004 r. objęty skargą o wznowienie. Z powyższego wynika, że okoliczności wskazane przez skarżącego w uzasadnieniu skargi o wznowienie nie stanowią w rzeczywistości podstaw wznowienia, o których mowa w art. 271 pkt l i art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Samo formułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-274 powołanej ustawy nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Z wyżej wymienionych powodów skarga, jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).