II SA/Ol 543/18

Dnia 23 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) sędzia WSA Beata Jezielska Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2018 roku sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Gminy Rybno z dnia 27 kwietnia 2018 roku nr LI/30/18 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Rybno w obrębie geodezyjnym Żabiny postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. Wojewoda Warmińsko – Mazurski w skardze wniesionej do tut. Sądu na uchwałę Rady Gminy Rybno Nr LI/30/18 z dnia 27 kwietnia 2018 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Rybno w obrębie geodezyjnym Żabiny, zwrócił się o stwierdzenie jej nieważności w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym z dnia 15 października 2018 r. pełnomocnik Wojewody cofnął skargę w całości i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie i treści oświadczenia złożonego przez skarżącego, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia – wątpliwości. Sąd uznał bowiem cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu. Z tego też względu orzeczono, jak w sentencji postanowienia.