II SA/Ol 545/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Adam Matuszak sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant referent stażysta Milena Małyszko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2016 r. sprawy ze skargi M. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę. W dniu 3 marca 2014r. J.Ł. wystąpił do Burmistrza z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obory do hodowli bydła (poniżej 60 DJP) na działce nr [...] położonej w obrębie geodezyjnym K. gm. J. Wniosek ten uzupełniono poprzez wskazanie, że inwestor wnioskuje również o ustalenie warunków zabudowy dla budowy zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe. Po wszczęciu i przeprowadzeniu postępowania, decyzją z [...] Burmistrz ustalił na rzecz J.Ł. warunki zabudowy na działce nr [...] w obrębie K. gm. J. dla zamierzenia polegającego na budowie budynku inwentarskiego w zabudowie zagrodowej. Decyzja ta, na skutek odwołania złożonego przez M. i W.K., została decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] uchylona a sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Na tę decyzję odwołujący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2015r. (sygn. akt II SA/Ol 1293/14) oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że nie budzi wątpliwości, iż planowana inwestycja ma charakter zabudowy zagrodowej, bowiem inwestor jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni ok. 95 ha, gdy średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego na terenie gminy J. wynosi 17,5 ha. Spełnione zostały zatem warunki określone w art. 61 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Słuszne jednakże było stanowisko organu odwoławczego, że wniosek inwestora nie odpowiada warunkom określonym w art. 52 w zw. z art. 64 ww. ustawy, gdyż wniosek ten nie zawierał danych odnośnie poszczególnych parametrów planowanej obory, nie określał planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy przedstawionej w formie opisowej i graficznej. Po zwrocie akt sprawy, pismem z dnia 30 kwietnia 2015r. (data wpływu do organu 4 maja 2015r.) inwestor uzupełnił i zmodyfikował pierwotny wniosek poprzez zmianę nazwy inwestycji na "budowę budynku inwentarskiego oraz zamkniętego zbiornika na płynne odchody zwierzęce w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie rolnym o łącznej obsadzie inwentarza poniżej 60 DJP na działce nr [...], obręb K., gm. J.", zmodyfikował zapis dotyczący charakterystyki inwestycji poprzez wskazanie sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków do projektowanego zamkniętego zbiornika na płynne odchody zwierzęce o pojemności do 200 m³, modyfikację zapisu dotyczącego planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki projektowanej zabudowy i zagospodarowania terenu poprzez dodanie zapisu "oraz zamknięty zbiornik na płynne odchody zwierzęce o pojemności do 200 m³". W zakresie gabarytów obiektów budowlanych podał powierzchnię zabudowy: budynek inwentarski - do 1100 m², szerokość elewacji - do 50 m, zamknięty zbiornik na płynne odpady zwierzęce - poj. do 200 m³. Nadto na załączonej mapie zaznaczono kolorem czerwonym granice terenu objętego wnioskiem. Decyzją z dnia [...] Burmistrz ustalił na rzecz J.Ł. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego oraz zamkniętego zbiornika na płynne odchody zwierzęce w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie rolnym o łącznej obsadzie inwentarza poniżej 60 DJP, na działce nr [...], obręb K., gm. J. W podstawie prawnej przywołano art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 2015r. poz. 199, ze zm) dalej: u.p.z.p. oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wskazano, że działka [...] obręb K. stanowi grunt rolny w rozumieniu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych wchodzący w skład gospodarstwa rolnego o powierzchni ok. 95 ha. Jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz budynkami gospodarczymi w zabudowie zagrodowej, wobec czego w stanie sprawy nie znajduje zastosowania norma art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Wyjaśniono, że po uwzględnieniu uwag wskazanych w decyzjach organu odwoławczego z dnia [...] i z [...] inwestor uzupełnił wniosek o ustalenie warunków zabudowy. Organ stwierdził, że planowana inwestycja jest zgodna z warunkami wynikającymi z art. 61 u.p.z.p. Na tę decyzję odwołanie złożyli M. i W.K., zarzucając, przyjęcie przez organ niewłaściwego kształtu działki [...] objętej wnioskiem. Załączyli kserokopie dokumentów, z których w ich ocenie wynika, że działka inwestora posiada inny kształt, a w szczególności nie łączy się z drogą publiczną nr [...]. Z uwagi na te dokumenty dotyczące wysoce problematycznego dostępu działki objętej wnioskiem do drogi publicznej organ I instancji do czasu wyjaśnienia tej kwestii winien zawiesić postępowanie administracyjne. Wobec powyższego także mapa załączona do wniosku nie przedstawia prawdziwego stanu faktycznego w zakresie istniejącej zabudowy na działkach [...], na których aktualnie znajdują się: budynek (ujęty w akcie notarialnym), fundamenty, schody, rampa po zlewni mleka, 2 szamba - betonowe oraz studnia. Nadto wskazali, że przyjęty kształt działki inwestora pozbawia ich działki [...], posiadające status działek budowalnych, jedynego możliwego dostępu do drogi publicznej. Wobec przedstawionych argumentów wskazali, że działka inwestora nie posiada dostępu do drogi publicznej przez co nie została spełniona przesłanka do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy. Po rozpoznaniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania, jak również powołano treść art. 61 ust. 1 i ust. 4 u.p.z.p. Wskazano, że stosownie do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ przy ponownym rozpoznaniu tej sprawy związany był oceną prawną i wskazaniami wyroku WSA w Olsztynie z dnia 30 kwietnia 2015r. (sygn. akt II SA/Ol 1293/14), w którym przesądzono, że planowana inwestycja na działce nr [...] ma charakter zabudowy zagrodowej w związku z posiadanym przez inwestora gospodarstwem rolnym o powierzchni ok. 95 ha, przy średniej powierzchni gospodarstwa w gminie J. - 17,5 ha., wobec czego spełnione zostały warunki określone w art. 61 ust. 4 u.p,z,p. W związku z powyższym analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu ograniczała się w tym wypadku do spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 2-5 u.p.z.p. Wniosek inwestora nie spełniał jednak warunków określonych w art. 52 w zw. z art. 64 u.p.z.p, gdyż nie zawierał danych odnośnie poszczególnych parametrów planowanej obory, nie określał także planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy przedstawionej w formie opisowej i graficznej. Wobec takich wskazań Sądu w toku ponownie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego inwestor uzupełnił złożony wniosek określając szczegółowo parametry planowanego obiektu inwentarskiego oraz zamkniętego zbiornika na płynne odchody zwierzęce, jak również na mapie wyznaczył granice terenu objętego wnioskiem. Z tego też względu w decyzji organu I instancji określone zostały parametry planowanej zabudowy; szerokość elewacji frontowej - do 50 m, powierzchni zabudowy - do 1100m², wysokość - 1 kondygnacji nadziemnej - do 9 m, geometria dachu kąt nachylenia połaci dachowych: 20 - 40˚, projektowany zamknięty zbiornik na płynne odchody zwierzęce będzie miał pojemność do 200 m³. Organ odwoławczy wyjaśnił, że planowana inwestycja spełnia również warunki wynikające z art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p., gdyż działka posiada dostęp do drogi publicznej poprzez istniejący zjazd z drogi powiatowej - dz. nr [...], zaopatrzenie w wodę odbywać się będzie z istniejącego przyłącza do gminnej sieci wodociągowej, odprowadzenie ścieków - do projektowanego zbiornika na płynne odchody zwierzęce, gospodarowanie odpadami - do pojemników na odpady komunalne. Podkreślono, że teren inwestycji nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, co znalazło potwierdzenie w postanowieniu Starosty z dnia [...] w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych. Projekt decyzji został także uzgodniony z Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w O. oraz Powiatową Służbą Drogową, które to organy, jak wynika z akt sprawy, nie zajęły stanowiska, w związku z czym stosownie do treści art. 53 ust. 5 w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. milczenie organu uważa się za dokonanie uzgodnienia z upływem 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie. Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących niewłaściwego kształtu działki objętej wnioskiem przytoczono stanowisko WSA w Olsztynie przedstawione w tej sprawie (sygn. akt II SA/Ol 1293/14), w którym stwierdzono, że organ orzekający w sprawie warunków zabudowy nie jest uprawniony do weryfikacji map ewidencyjnych pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ ten nie może prowadzić własnych ustaleń odnośnie przebiegu granic działek na mapie, gdyż nie leży to w zakresie jego kompetencji. Wyjaśniono, że ewidencja gruntów i budynków, na podstawie ustawy z 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne prowadzona jest przez starostów, i przed tym organem należy wyjaśniać wątpliwości dotyczące prawidłowego kształtu nieruchomości widniejącej na mapach ewidencyjnych przyjętych do zasobu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie W.K. i M.K. wnieśli o wycofanie z obiegu prawnego skarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Powtórzono argumenty i zarzuty przedstawione w odwołaniu zarzucając, że pomimo licznych pism i przesłanych dokumentów organ odwoławczy, posiadając prawne możliwości, nic nie zrobił w ich sprawie. Jako obywatele oczekiwali zaangażowania w wyjaśnienie tej sprawy, gdyż nie czują się bezpieczni o swoją nieruchomość. Zarzucili, że Kolegium nie wykazało, aby ich nieruchomości [...] nadal posiadały status działek budowalnych. Podali, że organ I instancji świadczy nieprawdę. Podkreślili, że zjazd do działki [...] Powiatowa Służba Drogowa uzgodniła na mapie ewidencyjnej 1:5000, załącznik nr 1 z dnia 27 lutego 2014, natomiast później wiedząc, że zarzucają sfałszowanie map nie uzgodniono już na piśmie takiego zjazdu, a organ nie sprawdził dlaczego nie ma na piśmie takiego stanowiska. Podali, że inwestor na działce nr [...] prowadzi od wielu lat roboty budowalne, buduje obory, płyty gnojne, remontuje stare budynki i parce te są wykonywane przy ich nieruchomości. Na te prace są wydawane pozwolenia na budowę, dojazd odbywa się z wykorzystaniem ich dojazdu i działek lecz jako strona nie są o tym postępowaniu zawiadamiani. Zarzucili, że w obecnym postępowaniu odbywa się "czyszczenie dokumentów", dlatego zostały zmienione na mapach granice działki nr [...] aby ta działka miała dostęp do drogi, gdyż w rachubę wchodzą duże środki dofinansowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 5 lipca 2016r. skarżąca M.K. wyjaśniła, iż żądała od Kolegium aby w toku postępowania sprawdziło czy mapy przedłożone przez inwestora są prawdziwe, czego nie uczyniono. W jej ocenie widomym jest, że organ I instancji przedkładał mapy, których nie miał prawa przedłożyć, były to mapy cyfrowe. Zarzuciła, że jej działki miały status działek budowlanych, natomiast obecnie przedstawiony przez inwestora kształt działki [...] powoduje, że jedna z działek nie ma dojazdu do drogi publicznej. Podniosła, że posiada mapy własnych nieruchomości, które nie pokrywają się z przebiegiem granic wyznaczonych na mapach posiadanych przez inwestora. Uważa, że mapy przedstawione w sprawie zostały sfałszowane. Pełnomocnik Kolegium wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje orzekanie o zgodności z ustawami zaskarżonych decyzji administracyjnych. Jak stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj Dz.U. z 2014r. poz. 1647) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd administracyjny ma obowiązek badania zaskarżonej decyzji wyłącznie w zakresie jej legalności, a więc z punktu widzenia jej zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Wzruszenie decyzji może nastąpić w razie, gdy kontrola wykaże, że decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy - art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm) zwanej dalej: ustawą ppsa. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 ustawy ppsa. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Sąd poddawszy kontroli skarżoną decyzję stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że w tej sprawie tut. Sąd wypowiedział się w wyroku z dnia 30 kwietnia 2015r. (sygn. akt II SA/Ol 1293/14), w którym zawarł ocenę prawną oraz wskazania co do dalszego postępowania w tej sprawie. Przesądzono, że planowana inwestycja na działce nr [...] ma charakter zabudowy zagrodowej w związku z posiadanym przez inwestora gospodarstwem rolnym o powierzchni ok. 95 ha, przy średniej powierzchni gospodarstwa w gminie J. - 17,5 ha., wobec czego spełnione zostały warunki określone w art. 61 ust. 4 u.p,z,p. W związku z powyższym analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu ograniczała się w tym wypadku do spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 2-5 u.p.z.p. Stwierdzono, że wniosek inwestora nie spełniał jednak warunków określonych w art. 52 w zw. z art. 64 u.p.z.p, gdyż nie zawierał danych odnośnie poszczególnych parametrów planowanej obory, nie określał także planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy przedstawionej w formie opisowej i graficznej, z tego też względu prawidłowo organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W wyroku tym także przesądzono, że załączona przez inwestora mapa ewidencyjna w skali 1:500 z dnia 27 lutego 2014r. przy wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a także kopia mapy w skali 1:500 poświadczona za zgodność z treścią materiału państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez starostę, wykonana w dniu 16 kwietnia 2014r. spełnia wymogi art. 64 w związku z art. 52 u.p.z.p. Stwierdzono nadto, ze organ orzekający w sprawie warunków zabudowy nie jest uprawniony do weryfikacji map ewidencyjnych pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ ten nie może prowadzić własnych ustaleń odnośnie granic działek, gdyż nie leży to w jego zakresie kompetencji. Stosownie do treści art. 153 ustawy ppsa., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie (czynności), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt (czynność) zostało uznane za błędne. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią natomiast z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie administracyjne. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu ww. przepisu oznacza zaś to, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. Dodać należy, iż przepis art. 153 ww. ustawy ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 grudnia 2014r. sygn. akt VII SA/Wa 912/14, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem zasadniczym kryterium oceny legalności decyzji wydanej w postępowaniu ponowionym wskutek wyroku sądu administracyjnego jest zastosowanie się do wyrażonej przez ten sąd oceny prawnej oraz podporządkowania się wytycznym co do dalszego postępowania. Przedmiotem skargi objęta została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...], którą utrzymano w mocy decyzję wydaną przez Burmistrza z dnia [...] ustalającą na wniosek J.Ł. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego oraz zamkniętego zbiornika na płynne odchody zwierzęce w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie rolnym o łącznej obsadzie inwentarza poniżej 60 DJP, na działce nr [...], obręb K., gm. J. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z przepisów tej ustawy wynika, że każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich (art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.). Osoba uprawniona do nieruchomości może ją zagospodarować w zakresie obowiązującego prawa w sposób dowolny. Co prawda musi to uczynić zgodnie z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy, ale postanowienia w niej zawarte stanowią konkretyzację przepisów, które należy wykładać na korzyść uprawnień inwestora. Dlatego też wydanie decyzji musi poprzedzać postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez właściwy organ w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 cytowanej ustawy. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy oraz oceny prawnej zawartej w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 30 kwietnia 2015r. (sygn. akt II SA/Ol 1293/14) wobec posiadanej przez inwestora wielkości gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego ok. 95 ha przy średniej wielkości gospodarstw rolnych na terenie gminy J. - 17,5ha w niniejszej sprawie, prawidłowo organy orzekające stwierdziły, że stosownie do treści art. 61 ust. 4 u.p.z.p., nie stosuje się przepisów ust. 1 pkt 1 tej ustawy co oznacza, że inwestycja nie musi spełniać wymogu aby co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, była zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Planowana inwestycja musi natomiast spełniać pozostałe wymogi wynikające z art. 61 ust. 1 pkt 2 - 5 u.p.z.p. tj. musi spełniać warunki : 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Z nadesłanych akt sprawy i poczynionych ustaleń wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że wbrew zarzutom skargi, wszystkie z pozostałych wymogów zostały spełnione przez inwestora w celu uzyskania warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia, jak również inwestor w sposób wyczerpujący uzupełnił swój wniosek pismem z dnia 30 kwietnia 2015r. poprzez wskazanie poszczególnych parametrów planowanego budynku inwentarskiego, określił sposób planowanego zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy przedstawionej w formie opisowej i graficznej na załączonej mapie w skali 1:1000 z dnia 9 maja 2014r. z poświadczeniem zgodności niniejszej kopii z treścią materiału powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jak już wskazano planowana inwestycja jest związana z prowadzonym przez inwestora gospodarstwem rolnym oraz istniejącą już na działce nr [...] obręb K. gm. J. zabudową zagrodową, na którą składa się dom mieszkalny oraz budynki gospodarcze. Okoliczność ta pozostaje poza sporem, potwierdzają ją sami skarżący w skardze oraz odwołaniu. Planowane zamierzenie stanowi zatem uzupełnienie już istniejącej zabudowy oraz jest zgodne z dotychczasowym przeznaczeniem działki, jako gruntu rolnego. Istota sporu sprowadza się do zarzutu skarżących, podnoszonego konsekwentnie, tak w odwołaniach, jak i w skardze, że działka nr [...] obręb K. posiada inny kształt niż to wynika z załączonych map ewidencyjnych oraz stwierdzenie, że działka ta nie posiada dostępu do drogi publicznej nr [...]. Podnoszone zarzuty w kontekście do znajdujących się w aktach map ewidencyjnych przyjętych do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przedstawionych przy wniosku o warunki zabudowy nie zasługują na uwzględnienie, gdyż przedstawione przez skarżących kserokopie dokumentów, w tym mapy z dnia 26 sierpnia 2010r. nie potwierdzają ich zarzutów, co do braku dostępu do drogi publicznej działki nr [...]. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę z załączonych map ewidencyjnych wynika niezbicie, że działka inwestora spełnia warunek wynikający z art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. tj. dostępu do drogi publicznej. Jak już wskazano wyżej z załączonych przez inwestora map ewidencyjnych, tak do wniosku z dnia 27 lutego 2014r. w skali 1:500, czy kolejnych załączanych w toku postępowania dowodowego - kopia mapy w skali 1:500 poświadczona za zgodność z treścią materiału państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez starostę, wykonana w dniu 16 kwietnia 2014r. czy z dnia 9 maja 2014r. w skali 1:1000, wynika spełnienie tej przesłanki dostępności do drogi publicznej - działka nr [...]. W tym miejscu pozostaje również wyjaśnić, że stosownie do treści art. 64 ust. 1 w związku z art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać m.in. określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1;1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000. W świetle powyższego mapy przedstawione przez inwestora odpowiadają tym wymogom, co oznacza, że prawidłowo w oparciu o taką dokumentację kopie mapy przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego organy orzekające w tej sprawie uznały, iż działka nr [...] posiada dostęp do drogi publicznej, działka nr [...] obręb K. Należy wyjaśnić skarżącym w tym miejscu, że już w wyroku z dnia 30 kwietnia 2015r. (sygn. akt II SA/Ol 1293/14) WSA w Olsztynie w zakresie tożsamego zarzutu wskazał, że organy orzekające w sprawie warunków zabudowy nie są uprawnione do weryfikacji map ewidencyjnych pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, oraz że organy te nie mogą prowadzić własnych ustaleń odnośnie przebiegu granic działek, gdyż nie leży to w zakresie ich kompetencji. Zgodnie zaś z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015r. poz. 520) ewidencje gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. Zatem to do tego organu winni skarżący wystąpić celem dokonania zmian na mapach ewidencyjnych, jednakże winni w tym celu wszcząć odrębne postępowanie przed tym organem. Z informacji zawartych w skardze oraz przedstawionych na rozprawie wynika, że skarżący nie wystąpili z takim wnioskiem do Starosty, jak również mimo zarzucania sfałszowania map nie wszczęto postępowania karnego w tym zakresie. Podnoszone przez skarżących zarzuty są w tym stanie faktycznych gołosłowne. Na marginesie pozostaje również wyjaśnić, że nie jest rolną organów orzekających w sprawie warunków zabudowy dokonywanie oceny czy sąsiednie działki z terenem inwestycji zachowują swoje dotychczasowe przeznaczenie jako działki budowalne (nr [...]), bowiem nie stanowi to przedmiotu postepowania dotyczącego wydania warunków zabudowy. W tej sytuacji na podstawie zebranego materiału dowodowego zasadnie organy obu instancji uznały, że w sprawie występuje związek funkcjonalny między posiadanym przez inwestorów gospodarstwem rolnym a zabudową zagrodową na działce nr [...] obręb K. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.