II SA/Ol 554/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wyrażenia zgody na przeniesienie pozwolenia na budowę oddala skargę. WSA/wyr.1a – sentencja wyroku (tryb uproszczony) P.J. (dalej jako "strona", "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wyrażenia zgody na przeniesienie pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynika, że Prezydent decyzją nr "[...]" z dnia "[...]" ., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla W.J. ul. "[...]" , O. , obejmujące budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej (4 szeregi po 6 budynków oraz 3 szeregi po 4 budynki) i bliźniaczej (2 zespoły) wraz z zewnętrzną instalacją gazu i elektryczną przy ul. "[...]". Następnie, Prezydent, decyzją Nr "[...]"z dnia "[...]"r., wyraził zgodę na przeniesienie pozwolenia na budowę - decyzja Nr "[...]" Prezydenta z dnia "[...]" z inwestora: W.J., na rzecz inwestora: Spółka A. Ww. decyzja została wydana na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 z późn. zm.) zwanej dalej "P.b.". Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody wniósł P.J. Postanowieniem z dnia "[...]" r. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy, wskazując na art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), zwanej dalej "k.p.a.", oraz art. 40 ust.3 P.b., stwierdził, że stronami w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym od decyzji Nr "[...]" Prezydenta z dnia "[...]"r., są wyłącznie dotychczasowy i nowy inwestor - zgodnie z art. 40 ust. 3 u.P.b. A jeżeli tak, to należy stwierdzić niedopuszczalność odwołania P.J. zam. przy ul. P. w O. od przedmiotowej decyzji na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 127 § 1 k.p.a., gdyż nie jest on stroną w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym. Ponadto, organ wskazał, że skoro odwołujący się nie jest stroną przedmiotowego postępowania odwoławczego, to również brak jest podstaw do odnoszenia się do zarzutów zawartych w odwołaniu, a dotyczących prowadzonego postępowania, zakończonego wydaniem decyzji o przeniesieniu pozwolenia na budowę. W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie na rzecz strony kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Skarżący zarzucił naruszenie: 1) przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 134 k.p.a., poprzez bezzasadne przyjęcie, że zachodzą przesłanki do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, - art. 28 k.p.a. w zw. z art. 40 ust. 3 P.b. w zw. z art. 28 ust.2 P.b., poprzez bezzasadne przyjęcie, że stronami przedmiotowej sprawy są wyłącznie dotychczasowy inwestor oraz nowy inwestor oraz odmówienie tego statusu stronie skarżącej, 2) przepisów prawa materialnego, tj. art. 64 ust. 3 Konstytucji polegającego na nienaruszeniu prawa własności przez immisje, a także art. 23 k.c., polegającego na nienaruszeniu prawa osobistego w postaci prawa do życia w środowisku wolnym od zanieczyszczeń, w tym hałasu i wibracji. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że jest właścicielem nieruchomości położonej przy ul. P. w O. i w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji ma utrudniony dostęp do drogi publicznej - ul. P., gdyż samochody nie mogą się swobodnie wyminąć na powyższej drodze. Nieruchomość skarżącego jest narażona na uciążliwe immisje takie jak spaliny, hałas, pył, drgania i wibracje oraz błoto nanoszone przez poruszające się ul. P. pojazdy służące realizacji przedmiotowej inwestycji. W związku z powyższym, skarżący stwierdził, że ma interes prawny wyrażający się w powstrzymaniu działań na jego nieruchomość. Zdaniem skarżącego, w wyniku zrealizowanej inwestycji nastąpi rażący wzrost natężenia ruchu drogowego na bardzo wąskiej uliczce, co spowoduje wzrost zagrożenia dla życia i zdrowia pieszych oraz wzrośnie poziom hałasu, spalin wibracji. Z powyższych powodów strona stwierdziła, że jest stroną procesu budowlanego, a organ bezzasadnie powołał się na art. 40 ust. 3 P.b., ograniczając krąg podmiotów będących stronami postępowania o przeniesienie pozwolenia na budowę. W ocenie skarżącego, przepis powyższy jest niezgodny z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, zgodnie z którym własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności. Zdaniem skarżącego, istotą prawa własności jest m.in. uprawnienie do niezakłóconego korzystania z nieruchomości, w tym wolnego od nadmiaru immisji. Skarżący zarzucił, że organ bezzasadnie zastosował art. 134 k.p.a., gdyż bezpodstawnie odmówił skarżącemu statusu strony i bezzasadnie stwierdził niedopuszczalność odwołania i nie rozpoznał sprawy merytorycznie. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając, w świetle powołanych wyżej kryteriów, zaskarżone postanowienie, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotowa skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 40 ust. 3 P.b. - stronami w postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę są wyłącznie dotychczasowy i nowy inwestor. W omawianym przypadku nie ma zastosowania art. 28 k.p.a., ponieważ nikt poza inwestorem i podmiotem mającym realizować określone pozwolenie we własnym imieniu nie ma interesu prawnego w sprawie wydania przedmiotowej decyzji. Interesy pozostałych podmiotów mogą być bowiem naruszone tylko przez samo tworzenie obiektu budowlanego, a nie fakt, że roboty budowlane prowadzi inny niż pierwotnie inwestor (J. Siegień Prawo budowlane..., s. 236). Zmiana inwestora w trybie art. 40 nie jest więc środkiem, który mógłby prowadzić do ponownej oceny bądź wzruszenia pozwolenia na budowę. Jest to wyłącznie zmiana adresata decyzji o pozwoleniu na budowę, której organ administracji nie może odmówić, jeżeli spełnione zostaną warunki określone w tym przepisie (zob. Plucińska-Filipowicz Alicja (red.), Wierzbowski Marek (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. IV publ. LEX). W przedmiotowej sprawie P.J. zam. przy ul. P., nie jest stroną postępowania w sprawie decyzji Nr "[...]"Prezydenta z dnia "[...]"r., wyrażającej zgodę na przeniesienie pozwolenia na budowę - decyzja Nr II -"[...]" Prezydenta z dnia "[...]"r., gdyż nie był i nie jest inwestorem w postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę w przedmiotowej sprawie. Z powyższych względów, zdaniem Sądu, organ odwoławczy zasadnie w przedmiotowej sprawie o przeniesienie pozwolenia na budowę, nie rozpatrywał interesu prawnego właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, na podstawie art. 28 ust. 2 u.P.b. W związku z tym, prawidłowo organ odwoławczy nie rozpatrywał, czy P.J. znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Ponownie bowiem podkreślić należy, że zgodnie z przepisami prawa, stroną w przedmiotowym postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę są wyłącznie dotychczasowy i nowy inwestor. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.