II SA/Ol 56/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie skierowania na badania lekarskie na skutek sprzeciwu A. R. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 14 lipca 2016r.o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia 20 czerwca 2016r. o ustanowienie adwokata postanawia zmienić zaskarżone zarządzenie i ustanowić dla skarżącego adwokata. W dniu 11 grudnia 2015 r. A. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty o skierowaniu na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Postanowieniem z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 56/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych. W dniu 25 maja 2016 r. skarżącemu został doręczony odpis wyroku z dnia 10 maja 2016r. oddalającego skargę wraz z uzasadnieniem. Pismem z dnia 20 czerwca 2016 r. skarżący wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W dniu 5 lipca 2016 r. skarżący został wezwany do wypełnienia załączonego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłanie go do Sądu. W wyznaczonym terminie skarżący przesłał wypełniony, ale nieaktualny formularz wniosku. Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2016 r. referendarz sądowy w tutejszym Sądzie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego. W uzasadnieniu podał, że art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W dacie zgłoszenia wniosku przez skarżącego treść formularza PPF przeznaczonego dla osób fizycznych określało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. 2015 r., poz. 1257 ze zm.). Stosownie do art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Referendarz ocenił, że wypełnienie i nadesłanie w wyznaczonym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na nieobowiązującym już druku formularza PPF nie wypełnia wezwania – nie pozwala też przyjąć, że wniosek z dnia 20 czerwca 2016 r. złożony został na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W ustawowym terminie A. R. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wyjaśnił, że przedłożony formularz o symbolu PPF uzyskał w urzędzie gminy. Nie ma wpływu na to, że wiedza o formularzach w urzędzie gminy nie pokrywa się z wiedzą Sądu. Wyraził przekonanie, że złożył prawidłowo informacje o przyznanie prawa pomocy. Do sprzeciwu załączył wypełniony obowiązujący formularz wniosku PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W rozpatrywanej sprawie Sąd uwzględnił wniosek skarżącego, gdyż załączył do sprzeciwu prawidłowo wypełniony, aktualnie obowiązujący formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z podanych danych wynika, że sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącego nie uległa zmianie od momentu uwzględnienia jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jego jedynym dochodem jest renta w kwocie 646,78 zł. Nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, prócz wskazanej łąki o powierzchni 0,18 ha. W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarżący nie posiada środków majątkowych umożliwiających poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym wynajęcia profesjonalnego pełnomocnika, niezbędnego do wywiedzenia skargi kasacyjnej. Powyższe uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uwzględniając obowiązujące postanowienie o zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych, ocena niniejszego wniosku podlegała kryteriom opisanym w art. 246 § 1pkt 1 p.p.s.a., który normuje warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Z tych też względów, na podstawie przytoczonych przepisów, orzeczono jak w sentencji.