II SA/Ol 56/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2016 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie skierowania na badania lekarskie na skutek skargi kasacyjnej skarżącego od wyroku z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 56/16 postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 10 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie skierowania na badania lekarskie Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 25 maja 2016 r. W dniu 20 czerwca 2016r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016 r. tutejszy Sąd w ramach prawa pomocy ustanowił dla skarżącego adwokata Pismem z dnia 23 września 2016 r. skarżący złożył sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W dniu 3 października 2016 r. ustanowiony adwokat przedłożył tutejszemu Sądowi opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2016 r. poz. 718, zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 177 § 3 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W dniu 20 czerwca 2016 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016 r. jego wniosek został uwzględniony. Jednak ustanowiony z urzędu pełnomocnik w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej złożył opinię o braku podstaw do wniesienia tej skargi. Do rozpoznania została zatem wniesiona w dniu 23 września 2016 r. skarga kasacyjna osobiście sporządzona przez skarżącego. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.). Tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę sporządzi i podpisze podmiot nieuprawniony (por postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r.) W postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. (sygn. akt II GSK 502/07) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił także, że tryb z art. 49 p.p.s.a. (wezwania do uzupełnienia braków formalnych) przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. (por. też postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała podstaw do przyjęcia, że skarżący jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1 lub § 2 p.p.s.a. Skoro więc wniesiona skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, lecz przez skarżącego, który nie jest podmiotem uprawnionym do jej sporządzenia, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w postanowieniu.