II SA/Ol 569/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Hanna Raszkowska Asesor WSA Beata Jezielska (spr.) Protokolant Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2004 r. sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozłożenia na raty spłaty pożyczki z Funduszu Pracy I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; II. Orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. II SA/Ol 569/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 17 maja 2004r. Starosta rozłożył na 3 raty spłatę zadłużenia z tytułu pożyczki z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej zaciągniętej przez B. Z., której wysokość na dzień 18 maja 2004r. wynosiła 8350 zł oraz odsetki w wysokości 8,1% w skali roku. W uzasadnieniu wskazano jedynie, iż podjęte rozstrzygnięcie uwzględnia wniosek strony. Od decyzji tej odwołała się B. Z., wnosząc o umożliwienie jej spłaty pożyczki na dotychczasowych warunkach, tj. po 600 zł kwartalnie, gdyż spłata w większych kwotach groziłaby zamknięciem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Podała, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, a część otrzymanej pożyczki przeznaczyła na spłatę wcześniejszych kredytów bankowych. Decyzją z dnia 5 lipca 2004r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu stwierdzono – powołując się na materiał dokumentacyjny sprawy – iż zawierając umowę z Powiatowym Urzędem Pracy B. Z. zobowiązała się do wypełnienia warunków umowy pożyczki, w tym wydatkowania jej zgodnie z umową. Zatem przeznaczenie pożyczki na inny cel stanowi niedopełnienie warunków umowy i skutkuje jej natychmiastowym rozwiązaniem i obowiązkiem spłaty pożyczki w całości. W ocenie organu można przyjąć domniemanie, iż ubiegając się o pożyczkę strona miała zamiar przeznaczyć ją na spłatę swoich zadłużeń. Z tego względu uznano, iż proponowana przez stronę spłata pożyczki po 600 zł kwartalnie jest nie do przyjęcia, tym bardziej iż byłyby to dogodniejsze warunki spłaty niż ustalone w dniu podpisania pożyczki. Wskazano, iż organ pierwszej instancji udogodnił warunki spłaty zadłużenia, ustalając termin spłaty pierwszej raty zgodnie z wnioskiem strony. Na tę decyzję skargę wniosła B. Z. Podniosła, iż jej rodzina znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, zaś pożyczka na rozpoczęcie działalności gospodarczej jeszcze bardziej problemy te zwiększyła. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi. Oceniając zaskarżone decyzje pod tym kątem stwierdzić należy, iż wydane one zostały z naruszeniem prawa skutkującym ich uchylenie. Przede wszystkim wskazać należy, iż podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 18 ust. 4a ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003r. Nr 58 poz. 514 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem starosta może między innymi rozłożyć na raty termin spłaty pożyczki z Funduszu Pracy, o ile zajdzie jedna z okoliczności w nim wskazanych. Niewątpliwie zatem decyzja w tym przedmiocie ma charakter uznaniowy. Obliguje to organ rozstrzygający w sprawie do przeprowadzenia szczególnie wnikliwego postępowania wyjaśniającego i ustalenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, a następnie oceny czy w konkretnej sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wniosek strony. W przeciwnym wypadku bowiem decyzja podjęta przez organ ma charakter dowolny i nie mieści się w ramach uznania administracyjnego. W niniejszej sprawie organy nie przeprowadziły żadnego postępowania wyjaśniającego, uznając jednocześnie iż rozstrzygnięcie uwzględnia wniosek strony. Z takim poglądem nie sposób się jednak zgodzić. W swoim podaniu z dnia 21 kwietnia 2004r. skarżąca poprosiła o uzgodnienie warunków spłaty pożyczki wskazując jedynie, iż jej rodzina ma szansę poprawę warunków finansowych od miesiąca czerwca. Takie stwierdzenie nie uprawniało organu do uznania, iż z tą datą jest ona w stanie spłacić pożyczkę w trzech ratach, zwłaszcza iż ich wysokość jest znaczna. Wskazać natomiast należy, iż organy obydwu instancji nie podjęły żadnych działań w celu ustalenia sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej, co winno stanowić podstawowy materiał dowodowy do podjęcia decyzji w niniejszej sprawie. Sam bowiem fakt przeznaczenia pożyczki na inny cel niż oznaczony w umowie - aczkolwiek naganny - nie pozbawia skarżącej możliwości ubiegania się o rozłożenie spłaty należności na raty. Okoliczność ta podlega ocenie, jak wszystkie inne ustalenia odnośnie stanu faktycznego sprawy. Nie zwalnia to zatem organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, jak stanowi art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tylko bowiem decyzja wydana w wyniku takiego postępowania organu administracyjnego czyni zadość wszystkim wymogom określonym przepisami prawa. W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku. Sąd podjął rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.