II SA/Ol 572/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego. We wniosku z dnia 28 lipca 2010 r., złożonym na urzędowym formularzu, D. P. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". W uzasadnieniu podniósł, iż nie stać go na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada nieruchomości, zajmuje "byłe mieszkanie "[...]"". Nie posiada również żadnych zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Źródłem jego dochodu jest zasiłek stały w kwocie 444 zł. W rubrykach nr 9 i 11 skarżący dodał, iż opłaty za mieszkanie i wydatki na leki wynoszą łącznie ok. "[...]" miesięcznie. Wskazał, iż choruje na "[...]". Z akt administracyjnych ("[...]") i sądowych ("[...]") wynika ponadto, iż skarżący poza zasiłkiem stałym korzysta okresowo ze świadczeń z pomocy społecznej (zasiłki celowe "[...]"), a wykazane w formularzu wniosku mieszkanie zajmuje bez tytułu prawnego. Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie też do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 powołanej ustawy, ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącemu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Zauważyć należy, iż sytuacja finansowa skarżącego jest tak zła, że zmusza go do utrzymywania się w całości ze świadczeń z pomocy społecznej – zasiłku stałego oraz zasiłków celowych. W tej sytuacji, za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie wskazanych wyżej kosztów postępowania sądowego. Zauważyć jednocześnie należy, iż skarżący nie posiada również żadnych środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie. W konsekwencji, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie radcy prawnego i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.