II SA/Ol 578/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg K.Z., A.D., K.T. i E.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie K.Z., A.D., K.T. oraz E.W. kwotę po 100 (sto) złotych każdemu ze skarżących z tytułu uiszczonego wpisu sądowego od wniesionych skarg. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia "[...]" Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia "[...]" w sprawie podjęcia postępowania dotyczącego ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającego na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci "[...]" zlokalizowanej w A. przy ul. C. nr 5 , działka nr 16. W dniu 24 lipca 2008r. K.Z., A.D., K.T. i E.W. złożyli, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o uchylenie wskazanego postanowienia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zarzucili, iż organ I instancji prowadził postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzonego przedsięwzięcia nie informując ich o prowadzonym postępowaniu, jak również pomimo wniesionego zażalenia Kolegium nie uznało ich za stronę tego postępowania. Organy orzekające w tej sprawie naruszyły, zatem zasady postępowania administracyjnego pozbawiając ich możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, jak również uniemożliwiły im składanie uwag i wyjaśnień na etapie tego postępowania. Przekazując skargę do Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, zaś odrzucenie jej w stosunku do Krystyny K.Z., K.T. i E.W. Wyjaśniło, że niniejsze postępowanie dotyczy jedynie kwestii podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego, które to zawieszenie nastąpiło na wniosek inwestora do czasu opracowania analizy oddziaływania inwestycji na środowisko. Wyjaśniono, że kwestionowane postanowienie dotyczyło jedynie instytucji podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego nie zaś samej lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 25 sierpnia 2008r. skarżący zostali wezwani w terminie 7 dni od otrzymania wezwania do usunięcia braku formalnego skarg poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skarg oraz uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od każdej z wniesionej skargi. W wykonaniu zarządzenia Sądu pismem z dnia 1 września 2008r. skarżący uzupełnili braki formalne wniesionych skarg oraz uiścili należny wpis w wysokości 100 zł przez każdego ze skarżących. Pismem z dnia 21 października 2008r. K.Z., A.D., K.T. i E.W. oświadczyli, iż wycofują skargę złożoną na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wnoszą o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na fakt, iż Prezydent Miasta decyzją z dnia 12 września 2008r. Nr "[...]" odmówił ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej w obrębie działki nr 16 przy ul. C. w A. i decyzja ta spełnia oczekiwania społeczności lokalnej oraz skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący skutecznie cofnęli skargę. Sąd nie stwierdził zaś, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skarg w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego przez skarżących wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy ppsa.