II SA/Ol 584/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 października 2017r. sygn. akt II SA/Ol 584/17 w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 10 października 2017r. (sygn. akt II SA/Ol 584/17) oddalił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta O. z dnia "[...]" w sprawie odmowy przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego. Pismem z dnia 20 października 2017r. (data nadania pocztowego) skarżący złożył wniosek o doręczenie sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku i jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie tegoż wyroku. Skarżący podniósł, iż stawiennictwo na rozprawie było nieobowiązkowe, a on nie zna się na procedurach sądowych i administracyjnych. Dodał, iż przedmiotowa sprawa ma dla niego priorytetowy charakter i zamierza wnieść skargę do NSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Z kolei w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywraca termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. W doktrynie i orzecznictwie podkreślono, że "brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem" (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2005r., str. 333, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; 29 października 1999r., I CKN 556/98, LEX nr 50702; 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98, OSNAP - 2000, nr 12, poz. 488, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd uznał, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Jak wynika z akt sądowych niniejszej sprawy wyrok tut. Sądu zapadł w dniu 10 października 2017r., a skarga została oddalona. Zatem zgodnie z powołanymi wyżej przepisami termin do złożenia wniosku o jego uzasadnienie upłynął w dniu 17 października 2017r. Tymczasem skarżący dopiero w dniu 20 października 2017r. (data nadania przesyłki pocztowej) skierował do tut. Sądu pismo, z którego treści wynika, iż pismo to stanowi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Skarżący spełnił zatem wymóg formalny, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem z wnioskiem o przywrócenie terminu wystąpił w wymaganym terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wprawdzie w swoim piśmie skarżący nie podał, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, ale biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku, Sąd przyjął że nie przekroczono ustawowego 7-dniowego terminu. Jednakże w ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez skarżącego nie uprawdopodobniają, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skarżący otrzymał zawiadomienie o terminie rozprawy z jasnym i prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o skutkach uchybienia temu terminowi (k. 13 akt sądowych). Zatem brak znajomości procedury sądowej nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. Należy przy tym podkreślić, że w toku postępowania sądowego skarżący składał pisma procesowe i nie wynika z nich, aby nie był w stanie zrozumieć przebiegu postępowania sądowego. Nie ma zatem podstaw do uznania, iż w niniejszej sprawie zaistniały okoliczności, które uniemożliwiły stronie podjęcie stosownych działań z zachowaniem ustawowych terminów. Należy wyraźnie podkreślić, nawiązując do wypracowanych i utrwalonych poglądów doktryny i judykatury, że przywrócenie uchybionego terminu może mieć miejsce tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona musi wykazać, że pomimo podjętych starań, nie mogła dokonać czynności w terminie. Winna zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna i strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 712/08, LEX 493641). Zatem okoliczności wskazywane przez skarżącego nie świadczą o zachowaniu przez niego wymogu należytej staranności, zaś uchybienie terminu nie było wynikiem przeszkody od niego niezależnej i takiej, której nie mógł pokonać . W związku z tym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.