II SA/Ol 586/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 sierpnia 2017r. sygn. II SA/Ol 586/17 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.Z. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia odrzucić zażalenie. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017r. (sygn. akt II SA/Ol 586/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 230 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 1369, z późn. zm), postanowił odrzucić skargę A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu wobec braku uiszczenia wpisu od skargi. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 18 września 2017r. wraz z informacją o środku zaskarżenia oraz terminie jego wniesienia. 2. W dniu 25 września 2017r. godz. 23:40, pocztą elektroniczną, A.Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zażalenie na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2017r., w którym działając na podstawie art. 174 § 1 i 2 ustawy ppsa. wskazał na naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na treść postanowienia, a mianowicie naruszenie: - art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. bowiem w sprawie strona została pozbawiona konstytucyjnych praw zaskarżenia działalności organów państwa, w sytuacji gdy w jej ocenie są one nieodpowiadające prawu i naruszające jej interes, co stanowi, że wskutek bezprawnych działań została pozbawiona możliwości obrony swoich praw, co wynika z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP w związku z art. 6 Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950r., - art. 78 Konstytucji RP poprzez wadliwe przyjęcie, że sąd nie dokonał uwzględnienia zasadności pobrania wpisu sądowego od skargi, podczas gdy opłata ta jest wygórowana, skoro w postępowaniu cywilnym jest ona trzykrotnie niższa, - art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 78 Konstytucji RP poprzez bezprawne i nieuzasadnione pozbawienia strony prawa do sądu i jego procedury, co stanowi iż skarżone postanowienie jest bezprawne, - art. 141 § 4 ustawy ppsa. poprzez kuriozalny wywód, iż strona niedopełniła wymogów formalnych w zakresie wniesionej skargi, i że uchybiła w tym zakresie terminowi do opłaty od skargi, podczas gdy zwłoka ta powstała z zaniechań sądowych, gdyż wysokość wpisu jest wygórowana oceniając ją przez wpis w sprawie cywilnej, na kwotę 30 zł. Wobec powyższych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie skarżonego postanowienia w całości ze stwierdzeniem jego nieważności lub rażącego naruszenia prawa, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw związanych ze sprawą. 3. Zarządzeniem z dnia 26 września 2017r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Olsztynie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniesionego zażalenia poprzez własnoręczne podpisanie zażalenia nadesłanego drogą elektroniczną oraz nadesłanie 1 egzemplarza odpisu zażalenia dla strony postępowania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 17 października 2017r. w trybie doręczenia zastępczego, określonego w art. 73 § 1 i § 4 ustawy ppsa. (karta 26 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm) zwanej dalej: ustawą ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie, stosownie do wymogu określonego w art. 46 § 1 pkt 4 ustawy ppsa., każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, tymczasem w sprawie tej zażalenie wniesione przez skarżącego drogą elektroniczną nie zostało podpisane. Wobec tego zarządzeniem z dnia 26 września 2017r. wezwano skarżącego do podpisania zażalenia oraz do nadesłania jednego odpisu zażalenia dla pozostałej strony postępowania sądowoadministracyjnego, stosownie do art. 47 § 1 ustawy ppsa. Jak wynika z adnotacji uczynionej na kopercie oraz druku potwierdzenia odbioru zawierających wskazane zarządzenie, przesyłka ta była dwukrotnie awizowana w dniu 2 i 11 października 2017r., stosownie do treści art. 73 § 2 i § 3 ustawy ppsa. Ponieważ przesyłka ta nie została odebrana przez skarżącego, stosownie do zapisu art. 73 § 4 ustawy ppsa. doręczenie jej uznano za dokonane z dniem 17 października 2017r. Wskazać pozostaje, iż w terminie 7 dni od dnia doręczenia (zastępczego) ww. zarządzenia tj. w terminie do dnia 24 października 2017r. strona nie usunęła braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie, jak również nie nadesłała jednego egzemplarzu odpisu zażalenia. W tym stanie sprawy, po myśli powołanych wyżej przepisów art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie A.Z. należało odrzucić jako niedopuszczalne z innych przyczyn - braku podpisania zażalenia oraz przedłożenia jednego jego odpisu dla pozostałej strony postępowania.