II SA/Ol 587/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 22 września 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem z dnia 5 maja 2006r., Sygn. akt II SA/Ol 178/06 w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 5 maja 2006r., sygn. akt II SA/Ol 178/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nr "[...]" z dnia "[...]", w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej, oddalił skargę. W skardze z dnia 4 sierpnia 2006r. (data nadania w urzędzie pocztowym) S. S. wniósł o wznowienie postępowania na podstawie art. 154 kodeksu postępowania administracyjnego lub "kasację". W uzasadnieniu podał, że urodził się na deportacji, z ojca Polaka, a ponadto w postępowaniu sądowym pominięto przepisy prawa tj. Kodeks Prawa Rodzinnego Rzeczpospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący wnosząc o wznowienie postępowania nie oparł swego żądania na żadnej z ustawowych przesłanek do wznowienia postępowania, wymienionych w art. 271-273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie podkreślił, iż gdyby zakwalifikować pismo S. S. jako skargę kasacyjną, winna być ona odrzucona, ze względu na jej wniesienie z pominięciem udziału profesjonalnego pełnomocnika, jak i z pominięciem terminu do jej wniesienia, określonym w art. 177 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnym dopuszcza możliwość obalenia prawomocnego orzeczenia sądu, jeżeli zapadło ono z naruszeniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i jest rażąco sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy. Temu celowi służy instytucja wznowienia postępowania, która jest dopuszczalna jedynie w ściśle sprecyzowanych w ustawie przypadkach. Należy podkreślić, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają wyłącznie te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w danym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Warunkiem możliwości rozpatrywania zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest wniesienie jej w terminie i oparcie na ustawowej podstawie wznowienia, co wynika wprost z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Brak jednej z tych przesłanek powoduje, że rozpatrywanie skargi pod względem merytorycznym jest niemożliwe i skutkuje odrzuceniem skargi. Podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wojewódzkiego sądu administracyjnego zostały wymienione w przepisach art. 271- 274 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i można podzielić je na trzy grupy: przyczyny nieważności (art. 271), orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 272) oraz właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273). Skarżący żąda wznowienia postępowania w oparciu o art. 154 kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten stosuje się w postępowaniu przed organami administracyjnymi, nie zaś przed sądami administracyjnymi. Powołane w uzasadnieniu skargi okoliczności nie stanowią o zaistnieniu w zakończonym postępowaniu sądowoadministracyjnym przesłanek wznowienia postępowania na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Samo formułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-274 powołanej ustawy nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Nadmienić należy, że jak słusznie zauważył Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, gdyby traktować pismo skarżącego jako skargę kasacyjną, podlegałaby ona odrzuceniu ze względu na uchybienie terminowi do wniesienia stosownego środka odwoławczego w tej sprawie, a także nie dopełnienie obowiązku wniesienia skargi kasacyjnej przez odpowiedniego pełnomocnika. Z wyżej wymienionych powodów skarga, jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).