II SA/Ol 606/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S. na pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" – M. Ż. żądając wszczęcia w stosunku do niej postępowania dyscyplinarnego. W skardze podniósł, iż pracownik ośrodka notorycznie narusza jego dobra osobiste, czyni wobec niego: gesty znieważające, zaczepki, przygadanki i groźby, co uzasadnia również wszczęcie postępowania karnego wobec pracownika. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku, o jej oddalenie. Podniesiono, iż w związku z tym, że przedmiotem skargi jest działalność pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" organem właściwym do jej rozpoznania jest Dyrektor MOPS, nie zaś sąd administracyjny. Jednocześnie wskazano, iż zarzuty stawiane przez skarżącego są nieprawdziwe, pracownicy organu mają duże problemy z osobą skarżącą, albowiem są nagminnie przez niego obrażani i pomawiani w licznych pismach kierowanych do szeregu instytucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.). Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie, bowiem przedmiotem zaskarżenia jest działalność pracownika organu pomocy społecznej. Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę do rozpoznania niniejszej skargi nie jest właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie lecz Dyrektor MOPS. Skarga na pracownika organu administracji rozpoznawana jest bowiem w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w Dziale VIII k.p.a. Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji