II SA/Ol 613/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 31 lipca 2013 r., nr "[...]" w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., decyzją z dnia 31 lipca 2013 r., utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza B. przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia 2 lipca 2013 r. o odmowie Z.G. przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na matkę. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą decyzję. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że podstawą odmowy przyznania zasiłku było uznanie, że wnioskodawczyni nie spełnia jednej z przesłanek określonych w art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992, z późn. zm.), a mianowicie przesłanki rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2013r., sygn. akt II SA/Ol 803/13, Sąd zawiesił postępowanie sądowe do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w związku z wnioskiem skierowanym przez Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z art. 2 Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OZ 1186/13, oddalił zażalenie skarżącej na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 803/13, Sąd podjął zawieszone postępowanie, a następnie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014 r., zawiesił postępowanie sądowe do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w związku z pytaniem prawnym, skierowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13, w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz z wnioskiem (sygn. akt K 38/13) grupy posłów o stwierdzenie niezgodności m.in. art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy oświadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji RP. Zarządzeniem z dnia 21 maja 2014 r., Sąd zwrócił się skarżącej o nadesłanie, w terminie 7 dni, informacji, czy wobec wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, umożliwiających osobom pobierającym świadczenie pielęgnacyjne do 30 czerwca 2013 r., uzyskanie zasiłku dla opiekuna za okres od 1 lipca 2013 r. i wypłatę tego zasiłku wraz z odsetkami od tej daty –podtrzymuje skargę na decyzję o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, czy też przedmiotową skargę wycofuje. Pismem z dnia 26 maja 2014 r. skarżąca cofnęła skargę. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie pismem z dnia 26 maja 2014 r. skarżąca cofnęła wniesioną skargę. Sąd kontrolując sprawę nie stwierdził istnienia okoliczności, o których mowa w cytowanym wyżej art. 60. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie.