II SA/Ol 629/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 3 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego. We wniosku z dnia "[...]", złożonym na urzędowym formularzu, D. P. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada nieruchomości, zajmuje "byłe mieszkanie zakładowe". Nie posiada również żadnych zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Źródłami jego dochodu są zasiłek stały w kwocie "[...]" oraz zasiłki celowe na żywność w kwocie "[...]" i na leki w kwocie "[...]". W rubrykach nr 5 i 11 skarżący wskazał, iż ponosi wydatki mieszkaniowe (czynsz, woda, ścieki, wywóz nieczystości w łącznej wysokości "[...]"), opłaty za komputer i ksero w łącznej wysokości "[...]", spłaca ponadto zadłużenie "[...]" w kwocie "[...]". Dodał, iż prowadzi również sprawę o odszkodowanie. We wniosku z dnia "[...]", aktualizującym wniosek z dnia "[...]" oraz zmieniającym zakres pierwotnego żądania na zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, skarżący jako źródła dochodu wykazał jedynie zasiłek stały w kwocie "[...]" oraz zasiłek celowy na żywność w kwocie "[...]". Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie też do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącemu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Sytuacja materialna skarżącego nie pozwala mu bowiem na poniesienie kosztów postępowania związanych z ustanowieniem radcy prawnego bez uszczerbku koniecznego dla niego utrzymania. Zauważyć należy, iż sytuacja finansowa skarżącego jest tak zła, że zmusza go do utrzymywania się w całości ze świadczeń z pomocy społecznej – zasiłku stałego oraz zasiłków celowych, których wysokość w poszczególnych miesiącach jest zmienna. Mając zaś na uwadze wysokość jego wydatków, w tym w szczególności konieczność zabezpieczenia środków pieniężnych na lekarstwa (w skardze skarżący powołał się na konieczność stałego ich zażywania), za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie dodatkowych środków, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie wskazanych wyżej kosztów postępowania sądowego. Zauważyć ponadto należy, iż skarżący nie posiada również żadnych środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie. W konsekwencji, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie radcy prawnego i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.