II SA/Ol 63/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat K.K. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia odmówić przyznania adwokat K.K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Adwokat K.K. wniosła "o zasądzenie na (jej) rzecz (...) kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu na etapie postępowania odwoławczego, z tytułu wniesionej opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej". Stosownie do art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, w skr. p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Regulacja ta zawiera się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Stosownie do § 3 tegoż rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Wynika z tego, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści. Tylko takie oświadczenie pozwala bowiem określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Rozpatrywany wniosek o przyznanie wynagrodzenia nie zawiera takowego oświadczenia (w przeciwieństwie do wniosku rozpatrzonego punktem II wyroku). Nietrafne jest ewentualne rozumowanie, że samo sformułowanie wniosku "o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej" jest jednoznaczne ze złożeniem stosownego oświadczenia, skoro w samym wniosku użyto sformułowania "nieopłaconej". Taka treść wniosku odpowiada bowiem jedynie ustawowej nomenklaturze w tym przedmiocie, na gruncie zaś wskazanego przepisu rozporządzenia nie powinno budzić wątpliwości, że konieczne jest wyraźne oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, a oświadczenie to zawarte ma być właśnie we wniosku "o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (por. np. postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 17/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.