II SA/Ol 634/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lipca 2016 r. sprawy ze skargi B. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: "[...]" na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić skargę. Z przekazanych wraz ze skargą Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]" Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" o nałożeniu na B. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: "[...]" (dalej zwanego skarżącym), kary pieniężnej w wysokości "[...]" zł. Decyzja ta została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 marca 2016 r. W dniu 18 kwietnia 2016 r. (data nadania przesyłki pocztowej) pełnomocnik skarżącego skierował skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 634/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił jednak przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a postanowienie w tym przedmiocie jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia, w tym między innymi zachowania przez stronę skarżącą ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 marca 2016 r. Pomimo, że decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, skarga na powyższą decyzję została skutecznie wniesiona przez pełnomocnika skarżącego dopiero w dniu 18 kwietnia 2016 r. (data nadania przesyłki pocztowej), a zatem z uchybieniem ustawowego terminu, który upłynął w dniu 4 kwietnia 2016 r. Zauważyć przy tym należy, że przy obliczeniu tego terminu uwzględniono regulację zawartą w art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.