II SA/Ol 65/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Asesor WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Karolina Alboszta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2004 r., sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego - oddala skargę. Sygn. akt II SA /Ol 65 / 04 UZASADNIENIE Dyrektor Okręgowej Służby Więziennej decyzją z dnia 16 grudnia 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w O. z dnia 19 listopada 2003 r. przyznającą A.B. pomoc finansową z przeznaczeniem na spłatę kredytu mieszkaniowego tytułem dofinansowania kosztów nabycia lokalu w wolnym obrocie , zgodnie z wnioskiem z dnia 3 października 2002 r. w wysokości 2,7 % wartości przysługującego lokalu mieszkalnego (36.144,80) , tj. 987,- zł ( słownie : dziewięćset osiemdziesiąt siedem 00 /100 zł). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał , że Dyrektor Aresztu Śledczego w O. uznał A.B. za uprawnionego do ubiegania się o przyznanie pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe na podstawie wniosku złożonego przez skarżącego w dniu 3 października 2002 r. Kwestie związane z rozpoznaniem i ewentualną realizacją przedmiotowego wniosku regulowało w tym okresie zarządzenie Nr 66 / 97 / CZSW MS z dnia 30 września 1997 r. w sprawie określenia wysokości, szczegółowych zasad przyznawania i wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego ( Dz. Urz. MS Nr 4 / 97 , póz. 50 ). Konsekwencją wszczęcia przez Dyrektora Aresztu Śledczego w O. postępowania administracyjnego o udzielenie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego , na podstawie wyżej wskazanego wniosku , było wydanie w dniu 22 października 2003 r. decyzji nr "[...]" Dyrektora Aresztu Śledczego w O., przyznającej wnioskodawcy przedmiotową pomoc finansową w wysokości 600 zł. Kolejną decyzją - nr "[...]" z dnia 19 listopada 2003 r. Dyrektor Aresztu Śledczego w O., kontynuując realizację przedmiotowej pomocy finansowej, przyznał drugą ratę w kwocie 987 zł. Aktualnie obowiązujące ,tj. od dnia 30 września 2003 r. rozporządzenie MS z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego , w § 8 ust. 3 rozstrzyga , iż " do spraw wszczętych z wniosków funkcjonariuszy złożonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia mają zastosowanie przepisy o których mowa w ust. l , z tym że funkcjonariuszowi przyznaje się pomoc finansową w wysokości nie niższej niż 20 % wartości przysługującego mu lokalu mieszkalnego " .Organ II instancji stwierdził , biorąc powyższe pod uwagę , że postępowanie Dyrektora Aresztu Śledczego w O. jest zgodne z wyżej wskazanym przepisem , a sprawa wszczęta wnioskiem z dnia 3 października 2002 r. winna być załatwiona w trybie cytowanego zarządzenia nr 66 / 97/CZSW MS z dnia 30 września 1997 r. Zgodnie z §.10 ust. l tego zarządzenia , jak również z 5 ust. l aktualnie obowiązującego rozporządzenia MS z dnia 24 czerwca 2003 r. , wszczęcie sprawy przez organ I instancji o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego następuje na podstawie pisemnego wniosku osoby uprawnionej. W związku z tym kolejne wnioski w tej samej sprawie są bezprzedmiotowe i nieuzasadnione. Skargę na powyższą decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniósł A. B. domagając się jej uchylenia .W uzasadnieniu podał, że jego wniosek z dnia 7 listopada 2003 r. o przyznanie dalszej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego winien być rozpoznany na podstawie nowych przepisów , tj. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 czerwca 2003 r., a nie na podstawie zarządzenia nr 66 / 97 / CZSW Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 września 1997 r. Konsekwencją rozpoznania wniosku na podstawie wskazanego powyżej zarządzenia jest przyjęcie w decyzji nr "[...]" Dyrektora Aresztu Śledczego w O. z dnia 22 października 2003 r. mniej korzystnych warunków pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego , między innymi przyjęcia złej wysokości wartości lokalu na jaką przyznano pomoc - przyjęto 20% wartości zamiast 25% , oraz przyjęcia złej podstawy obliczania pomocy poprzez przyjęcie wielkości przysługującego mieszkania na 33,20 m 2, zamiast 50 m2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej wniósł o jej oddalenie, przytoczył argumenty użyte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i dodał , że niemożność jednorazowego zaspokojenia roszczeń skarżącego wynika z braku środków finansowych przyznawanych na ten cel. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może ją wzruszyć jedynie wówczas , gdy narusza ona przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy - art.3 § l w związku z art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 , póz. 1270 /. Tego rodzaju naruszenia prawa nie można przypisać wydanej w niniejszej sprawie ostatecznej decyzji administracyjnej. Zgodnie z art.61 § l kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Z kolei § 3 art.61 kpa wskazuje , iż datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe w dniu 3 października 2002 r.. Podstawą prawną przyznania wskazanej powyżej pomocy są przepisy obowiązującego wówczas zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 września 1997 r. w sprawie określenia wysokości , szczegółowych zasad przyznawania i wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego ( Dz. Urz. MS nr 4/97, póz. 50 /. Zarządzenie to wydane zostało na mocy delegacji zawartej w art.90 ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. nr 61 , poz.283 z późn. zm.).Upoważnia on Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów do określenia, w drodze zarządzenia, wysokości, szczegółowych zasad przyznawania i wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej , o której mowa w ust. l . Tenże ust. l art.90 stanowi , że funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość , domu jednorodzinnego albo lokalu mieszkalnego lub domu w ramach spółdzielni budownictwa mieszkaniowego .Powyższe zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 września 1997 r. straciło moc z dniem 30 września 2003 r. tj . z dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego ( Dz. U. nr 132 , póz. 1235 ). W § 8 ust.l tego rozporządzenia wskazano , iż pomocy finansowej nie przyznaje się funkcjonariuszowi , który uzyskał pomoc finansową na podstawie zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 września 1997 r. w sprawie określenia wysokości , szczegółowych zasad przyznawania i wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego ( dz. Urz. Min. Spraw. Nr 4 , póz. 50 ) w wysokości nie mniejszej niż 20 % wartości przysługującego lokalu mieszkalnego .W ust. 2 §.8 wskazano ,iż funkcjonariusz , któremu na podstawie przepisów o których mowa w ust. l , przyznano pomoc finansową w wysokości niższej niż 20 % wartości przysługującego mu lokalu mieszkalnego lub przysługuje mu prawo do pomocy uzupełniającej, może ubiegać się o dalszą pomoc na podstawie tych przepisów .Z kolei §.8 ust.3 rozstrzyga , iż do spraw wszczętych z wniosków funkcjonariuszy złożonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia mają zastosowanie przepisy o których mowa w ust. l ,z tym że funkcjonariuszowi przyznaje się pomoc finansową w wysokości nie niższej niż 20 % wartości przysługującego mu lokalu mieszkalnego . W tym miejscu należy ponownie wskazać , iż wniosek o przyznanie pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe skarżący złożył w czasie obowiązywania zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 września 1997 r., albowiem było to w dniu 3 października 2002r. Zatem tylko i wyłącznie na podstawie tych przepisów A. B. mógł w przedmiotowej sprawie ubiegać się o przyznanie kolejnej pomocy finansowej . Przyjęte więc w zaskarżonej decyzji normatywy co do wartości i wielkości lokalu na jaką przyznano pomoc są prawidłowe . W zaskarżonej decyzji organ prawidłowo ustalił stan faktyczny , wyczerpująco wyjaśnił przesłanki dokonanego rozstrzygnięcia i powołał przepisy prawa będące podstawą udzielenia pomocy finansowej . W tym stanie rzeczy , skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku , a jednocześnie brak jest zarzutów , które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę ,skargę jako pozbawioną słuszności na podstawie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.