II SA/Ol 653/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Asesor WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi H. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz H. B. kwotę 200 zł. (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Po rozpoznaniu wniosku H. B. złożonego w dniu 20 kwietnia 2006r. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2006r., skorygowanego w dniu 23 listopada 2006r., Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]", odmówił przyznania płatności bezpośredniej do gruntów rolnych na 2006r. z tytułu jednolitej i uzupełniającej płatności obszarowej wobec różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią kalikującą się do objęcia płatnościami. W uzasadnieniu decyzji podano, iż H. B. złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych deklarując powierzchnię gruntów rolnych wynoszącą 50,15 ha, składającą się z działek o nr od A do H, w których wyszczególniono odpowiednio rośliny uprawiane na tych działkach. W wyniku przeprowadzonej w dniu 17 listopada 2006r. kontroli administracyjnej wniosku stwierdzono błędy przekroczenia powierzchni uprawnionej do uzyskania jednolitej płatności obszarowej na działce ewidencyjnej nr "[...]". W związku z powyższym skarżący w dniu 23 listopada 2006r. złożył korektę wniosku obszarowego, w której zmniejszył powierzchnię użytków rolnych na tej działce z 11,06 ha do pow. 10,97 ha, co skutkowało zmniejszeniem działki oznaczonej lit. B z pow. 2,53 ha do pow. 2,44 ha. Nadto w dniu 5 września 2006r. w gospodarstwie strony została przeprowadzona kontrola na miejscu metodą inspekcji terenowej, w trakcie której nie stwierdzono nieprawidłowości w stosunku do działek oznaczonych kolejno lit. A, B C, E, F, G, przy czym na działce oznaczonej lit. A "trawy na gruntach ornych", której zgłoszono powierzchnię 27,43 ha stwierdzono powierzchnię uprawnioną do płatności wynoszącą 28,52 ha. Odnośnie działki oznaczonej lit. D "mieszanka traw na gruntach ornych" o pow. 0,51 ha stwierdzono, iż na całej jej powierzchni nie jest prowadzona działalność rolnicza, natomiast w odniesieniu do działki oznaczonej lit. H "mieszanka traw na gruntach ornych" o pow. 13,74 ha stwierdzono powierzchnię uprawnioną do płatności wynoszącą 0,57 ha. Organ wskazał, iż wobec treści art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345z 20.11.2004r., str. 1, ze zm) zgodnie, z którym jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza 30% lecz nie więcej niż 50%, nie przyznaje się płatności w danym roku. Ponieważ w sprawie wyliczona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią zgłoszonych we wniosku działek a stwierdzoną w trakcie kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu wynosi 37,85% organ odmówił jednolitej płatności obszarowej. To skutkuje odmową przyznania także uzupełniającej płatności obszarowej zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004r., str. 18 ze zm). W odwołaniu od tej decyzji H. B. wniósł o jej uchylenie i przyznanie płatności, bądź też uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zarzucił, iż w dniu 5 września 2006r. została przeprowadzona kontrola jedynie działek oznaczonych lit. od A do G, natomiast następnego dnia miała być przeprowadzona kontrola działki oznaczonej lit. H o powierzchni 13,74 ha, jednakże kontroli takiej nie przeprowadzono i z tego powodu nie objęto płatnością bezpośrednią gruntów tej działki. Podał, iż posiada gospodarstwo rolne o całkowitej powierzchni 59,30 ha i prowadzi specjalistyczne gospodarstwo o charakterze ekologicznym oraz hodowlę danieli i bydła. Z tego powodu w 2006r. część działek była koszona a reszta przeznaczona na wypasanie danieli. Wyjaśnił, iż zwierze to żyje przez cały rok na wolności i żywi się trawą, którą znajduje nawet pod śniegiem. Jest to zatem specyficzna uprawa traw, gdyż sieje się ją i pielęgnuje lecz nie kosi tylko zostawia na zimę. Podobnie jest z rosnącymi drzewkami posiadającymi niskie gałęzie, które chronią przed upałami zwłaszcza w okresie wykotu młodych. Podniósł, iż na działce nie zaliczonej do dopłat na powierzchni 6 ha zostały wykonane zabiegi pielęgnacyjne pod zasiew mieszanki traw. Zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" Nr "[...]". W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że argumenty przedstawione w decyzji organu I instancji zasługują na uwzględnienie. Bezsporna pozostaje okoliczność, stosownie do art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004r., str. 18 ze zm), że kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc. W taki też sposób została przeprowadzona kontrola na miejscu gospodarstwa rolnego skarżącego, która wykazała, iż na działce znaczonej lit. D nie jest prowadzona działalność rolnicza, zaś na działce lit. H zakwalifikowana powierzchnia do dopłat wynosi 0,57 ha po wyłączeniu gruntów nieuprawnionych do płatności porośniętych drzewkami i krzewami. Z tego też powodu wyliczona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek deklarowanych we wniosku (50,15 ha) a powierzchnia stwierdzoną ( 36,38 ha) po kontroli na miejscu wyniosła 37,85%. Odnosząc się do argumentu konieczności zapewnienia przez skarżącego na prowadzonych gruntach elementów niezbędnych do prowadzenia prawidłowej hodowli danieli nie znajduje on potwierdzenia w świetle § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004r. w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Dz.U. Nr 65, poz. 600), który przewiduje wyjątki od zasady, iż grunty rolne nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami. Organ powołał się także na art. 8 cytowanego wyżej rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. który określa, kiedy działka, na której znajdują się drzewa, będzie uważana za działkę rolną dla celów pomocy obszarowej. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, iż powierzchnie użytków rolnych nie spełniające przepisów ustawy zostały prawidłowo wykluczone z płatności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie H. B. wniósł o uchylenie decyzji i przyznanie płatności na 2006r. Skarżący przedstawił charakter prowadzonego gospodarstwa rolnego oraz specyfikę hodowli danieli wymagającą wykonania odpowiednich kwater dla tych zwierząt. To właśnie z powodu niekorzystnego ukształtowania gospodarstwa rolnego zdecydował się na taką specyficzną hodowlę. Wyjaśnił, iż pod ten cel najbardziej odpowiednia była działka o nr ewid. "[...]" (oznaczona lit. H), gdyż znajdował się tam bezpośredni dostęp do wody oraz rosły pojedyncze drzewa niezbędne dla ochrony zwierząt przed upałami i wiatrami. W 2006r. część tej działki została przeznaczona z tego powodu pod zbiór siana, zaś na części wypasane było bydło. Odnośnie przeprowadzonej kontroli na miejscu w dniu 5 września 2006r. skarżący podał, że w jej trakcie skontrolowano tylko działki o nr od A do G, zaś działka H tego dnia nie była kontrolowana. Kontrola w tym dniu zakończyła się około godz.16. Prowadzący ją pracownik poinformował go, że następnego dnia będzie ona kontynuowana lecz kontrola taka się już nie odbyła. Podkreślił, iż na szkicu użytym do kontroli jego gospodarstwa, który otrzymał po zakończonej kontroli brakuje notatki w sprawie działki H. Wyjaśnił w odniesieniu do działki oznaczonej lit. D, iż w 2006r. nie był w stanie prowadzić żadnych prac pielęgnacyjnych, gdyż stojąca na granicy obora będąca własnością sąsiada zawaliła się zasypując jego działkę oraz dostęp do niej. Pomimo wielokrotnych próśb o usunięcie gruzu nie miał możliwości wykonania żadnych prac. Natomiast, w stosunku do działki oznaczonej lit. H o powierzchni 13,74 ha, z której do dopłat zakwalifikowano jedynie pow. 0,57 ha wskazał, iż na jej części o pow. 5,5 ha oznaczonej w załączniku 1. jako "Tr" kosił regularnie trawę zbierając siano na zimę, przy czym teren ten nie jest porośnięty drzewami ani krzewami, natomiast pozostałą część działki wypasał bydłem. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutu prowadzenia specyficznej hodowli zwierząt wyjaśniono, iż stosownie do powołanych w decyzji przepisów § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004r. w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Dz.U. Nr 65, poz. 600) oraz art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r., na większości działki H i całej działce D nie stwierdzono aby skarżący prowadził wyżej opisaną przepisami działalność rolniczą, przy zachowaniu wymogów dobrej agrokultury. Wyjaśniono, iż skarżącemu zapewniono czynny udział w postępowaniu, gdyż był obecny w trakcie kontroli. Podniesiono, iż skarżący mógł gromadzić w toku postępowania i prezentować materiał dowodowy, natomiast przyjął postawę negacji ustaleń prowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) stosownie do przysługujących sądowi administracyjnemu kompetencji, Sąd kontroluje zaskarżone decyzje pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi w granicach danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwana dalej: ustawą ppsa. Wzruszenie decyzji następuje w razie, gdy kontrola wykaże, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy ppsa.). W odniesieniu do tak ukształtowanego zakresu kontroli decyzji administracyjnych wyjaśnić należy skarżącemu, iż Sąd administracyjny nie posiada uprawnienia do podejmowania jakichkolwiek merytorycznych rozstrzygnięć w sprawach, w których wydany został skarżony akt administracyjny, bowiem jego kontrola dotyczy tylko badania legalności podjętego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy oczywiście bezpodstawne jest żądanie skarżącego aby Sąd uchylił rozstrzygniecie organu odwoławczego i orzekł o przyznaniu płatności bezpośredniej na 2006r. do zgłoszonych gruntów rolnych. W rozpoznawanej sprawie Sąd uwzględnił skargę, albowiem podczas kontroli legalności decyzji podjętych przez organy administracji publicznej stwierdził naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie podnieść należy, iż podstawowym obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie administracyjne jest podjęcie wszelkich niezbędnych kroków celem zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co wynika z dyspozycji art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) zwanej dalej: Kpa. Naruszenie tych przepisów w toku prowadzonego postępowania administracyjnego doprowadziło w efekcie do podjęcia rozstrzygnięcia naruszającego art. 80 Kpa z uwagi na dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego. Warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności bezpośrednich do gruntów rolnych określonych przepisami Unii Europejskiej określa ustawa z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 6, poz. 40, ze. zm, zwana dalej: ustawą o płatnościach.), która przewiduje w art. 2 ust. 1 i 2, że posiadaczowi gospodarstwa rolnego, zwanemu "producentem rolnym", przysługują płatności na będące w jego posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska, zwanej dalej "gruntami rolnymi", przy czym warunkiem uzyskania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzących w skład gospodarstwa. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy na obecnym etapie postępowania nie daje podstaw do stwierdzenia, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego - rozporządzenia unijne w zakresie przyznawania jednolitej i uzupełniającej płatności bezpośredniej tj. art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345z 20.11.2004,) zwanego dalej: rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. oraz art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004r.), zwanego dalej: rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. co do możliwości odmowy przyznania dopłat w sytuacji, gdy różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych do dopłat a powierzchnią działek stwierdzoną przez organ do dopłat przekracza 30%. W tej kwestii organy będą mogły się merytorycznie wypowiedzieć dopiero wówczas, jeśli w sprawie w sposób nie budzący wątpliwości zostaną ustalone wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Zgodnie zaś z art. 6 Kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Przepis ten określany w orzecznictwie sądowym oraz piśmiennictwie zasadą praworządności wiąże konieczność przestrzegania prawa nie tylko przez organ administracji publicznej lecz nakazuje zapobiegać naruszeniom prawa przez strony i innych uczestników postępowania. Sąd nie negując prawa organów orzekających o przyznawaniu producentom rolnym pomocy ze środków Unii Europejskiej do przeprowadzania postępowania w oparciu o zapisy rozporządzeń unijnych w zakresie potwierdzającym spełnienie niezbędnych warunków przyznania m.in. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych pragnie jedynie podkreślić, że takie uprawnienie nie oznacza jednak, że postępowanie wyjaśniające można przeprowadzić z pominięciem ogólnych zasad postępowania administracyjnego. Nawet jeśli w sprawie mają zastosowanie przepisy szczególne regulujące kwestię postępowania w sprawie składanego wniosku o płatności bezpośrednie i przeprowadzanych kontroli nie zwalnia to organów orzekających w sprawie z obowiązku stosowania wymienionych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Z treści art. 1 pkt 1 kpa. wynika bowiem, że przepisy tego kodeksu stosuje się do postępowań przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Nie można mieć wątpliwości, iż do spraw takich należy sprawa o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, a wynika to z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz.U. z 2004r. Nr 6, poz. 40, ze zm.) W rozpoznawanej sprawie istota sporu pomiędzy stronami sprowadza się do ustalenia czy na działkach zgłoszonych przez skarżącego do dopłat bezpośrednich - jednolitej i obszarowej - oznaczonych lit. D i H była prowadzona działalność rolnicza, a zatem czy działki te w 2006r., kiedy to producent wystąpił o przyznanie płatności, były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej i były na nich prowadzone uprawy. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ odwoławczy podał, iż przeprowadzona w tej sprawie w dniu 5 września 2006r. kontrola na miejscu gospodarstwa rolnego skarżącego stwierdziła, iż z działki oznaczonej lit. H o zgłoszonej powierzchni 13,74 ha upraw, do dopłat można zakwalifikować jedynie 0,57 ha po wyłączeniu gruntów nieuprawnionych do płatności porośniętych drzewkami i krzewami, zaś na działce oznaczonej lit. D nie była prowadzona działalność rolnicza. Z uzasadnienia przedmiotowej decyzji wynika nadto, iż protokół z przeprowadzonej kontroli w tej sprawie stanowi istotny dowód w sprawie, bowiem ustalenia poczynione w trakcie kontroli posłużyły do wydania skarżonej decyzji. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy protokołu kontroli na miejscu z dnia 5 września 2006r. nie sposób jednakże wyczytać w oparciu o jakie dokonane ustalenia i stwierdzone na miejscu okoliczności kontrolujący gospodarstwo urzędnicy uznali, iż z całej zgłoszonej do płatności powierzchni działki H tylko jej 0,57 ha uprawnia do dopłat. W treści całego protokołu, jak i z wykonanych zdjęć fotograficznych zamieszczonych na dyskietce CD (błędnie opisujących działkę H oznaczając ją symbolem A), nie wynika z uwagi na jakie okoliczności dokonano takiego ustalenia. Zastosowany przy opisie tej działki kod DR 13+ oznaczający "zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej" także nie wyjaśnia tej kwestii. Brak jest wyjaśnienia z jakiego powodu uznano, iż zadeklarowana powierzchnia działki jest większa od powierzchni stwierdzonej, a jest to najistotniejsza okoliczność w tej sprawie, mająca istotny wpływ na podjęte merytoryczne rozstrzygnięcie. Wskazać należy, iż organ I instancji w uzasadnieniu decyzji nie wskazał powodu dla którego zakwalifikował do dopłat z działki nr H o pow. 13,74 ha jedynie 0,57 ha, natomiast organ odwoławczy podał, iż podstawą taką jest stwierdzona okoliczność porośnięcia działki drzewkami i krzewami. Okoliczność ta nie znajduje jednakże potwierdzenia w zebranym w tej sprawie materiale dowodowym, a zatem stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu decyzji ma charakter dowolny, skoro w tym zakresie nie przedstawiono jakiegokolwiek dowodu, zaś znajdująca się w aktach mapka stanowiąca załącznik graficzny do wniosku o dopłaty nie potwierdza okoliczności, iż cała działka oznaczona lit. H jest porośnięta drzewami i krzewami. Na rozprawie przed Sądem w dniu 8 sierpnia 2007r. pełnomocnik organu odwoławczego podała, iż według oświadczenia kontrolujących na działkach liczone są drzewka w celu ustalenia, czy taka działka może być zakwalifikowana do dopłat. Z przedłożonych sądowi akt administracyjnych sprawy nie wynika jednakże jakie parametry i liczebność drzew na określonej powierzchni działki są kwalifikowane jako uprawniające do dopłat oraz jakie przepisy prawa regulują takie ustalenia. Powyższe okoliczności stanowią, iż stwierdzenia zawarte w skarżonej decyzji co do okoliczności porośnięcia działki oznaczonej lit. H drzewami i krzewami są gołosłowne, gdyż nie poparte zostały żadnymi dowodami zgromadzonymi w tej sprawie. Tak prowadzone postępowanie wyjaśniające nie spełnia wymogów przewidzianych przepisami art. 7 i 77 Kpa. W tym miejscu należy jednocześnie wskazać organom orzekającym w sprawie, iż nie jest wystarczającym uzasadnieniem decyzji administracyjnej powołanie podstawy prawnej, jak to uczynił organ odwoławczy cytując brzmienie § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004r. w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Dz. U. z 2004r. Nr 65, poz. 600,ze zm.) oraz art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r., bowiem bezwzględnym obowiązkiem wynikającym z art. 107 § 3 Kpa jest zamieszczenie w decyzji uzasadnienia prawnego i faktycznego podjętego rozstrzygnięcia, a zatem bezwzględnym wymogiem każdej decyzji administracyjnej jest wyjaśnienie z jakiego powodu cytowana norma prawna ma zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. W rzeczonej sprawie organ odwoławczy zacytował wskazane wyżej przepisy prawa bez wyjaśnienia, z uwagi na jakie ustalenia faktyczne i przeprowadzone dowody przepisy te mają zastosowanie w sprawie, a rozstrzygnięcie w tym zakresie ma istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie sprawy z uwagi na przewidziane w § 4 rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004r. wyjątki dopuszczające uznawanie za grunty rolne gruntów porośniętych drzewami i krzewami. Jeżeli bowiem przepis ten przewiduje wyjątki od generalnej reguły, to rzeczą organu orzekającego w sprawie było wykazanie z jakiego powodu w rozpoznawanej sprawie wyjątki te nie mają zastosowania. Kolejną kwestią wymagającą wyjaśnienia w toku ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tej sprawie jest ustalenie faktycznej daty i konkretnych czynności wykonanych w toku przeprowadzonego postępowania kontrolnego gospodarstwa rolnego skarżącego w dniu 5 września 2006r., a w szczególności ustalenia daty kontroli działki oznaczonej lit. H. Należy podzielić pogląd wyrażony w skarżonej decyzji, iż stosownie do art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Natomiast z art. 25 ust. 1 ww. aktu wynika, że kontrole na miejscu przeprowadzane są bez uprzedzenia. Jeżeli jednak nie zagrażałoby to celowi kontroli, można zawiadomić o niej z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do koniecznego minimum. Okres wyprzedzenia nie może przekraczać 48 godzin z wyjątkiem uzasadnionych przypadków. W niniejszej sprawie skarżący został powiadomiony o kontroli na miejscu z jednodniowym wyprzedzeniem, jak również uczestniczył w jej przeprowadzeniu, na co wskazują zapisy w protokole kontroli. Sporna pomiędzy stronami jest natomiast okoliczność, czy tego dnia przeprowadzono także kontrolę działki oznaczonej lit. H, czemu zaprzecza konsekwentnie skarżący, bowiem ten zarzut znalazł się już w odwołaniu od decyzji organu I instancji, do którego organ odwoławczy nie ustosunkował się w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, jak również powtórzony został na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2006r. Skarżący potwierdził, że z powodu złych warunków pogodowych nie zakończono w dniu 5 września 2006r. kontroli wszystkich działek jego gospodarstwa. Działka oznaczona lit H miała być skontrolowana dnia następnego, zaś protokoły podpisał in blanco. Za przyjęciem tego zarzutu przemawia okoliczność, iż kontrola została zakończona w pod nieobecność producenta rolnego - taki zapis figuruje w protokole. Pracownicy przeprowadzający kontrole nie dokonali jednakże wpisu informującego z jakiego powodu producent rolny nie uczestniczył do końca w przeprowadzanej kontroli. Do zarzutu braku przeprowadzenia kontroli na działce oznaczonej lit. H organ odwoławczy nie odniósł się a jest to okoliczność mająca istotne znaczenie dla merytorycznego rozpoznania sprawy. W tym miejscu należy wskazać, iż sporządzony protokół zawiera liczne błędy następnie poprawiane, jak również załączoną do niego na dyskietce CD dokumentację fotograficzną kontrolowanych działek, na której także popełniono błędy w opisach uwiecznianych tam działek, co w ocenie Sądu nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, czy zdjęcia te przedstawiają faktyczną sytuację w terenie zwłaszcza, że z uwagi na bardzo duże nasłonecznienie terenu w trakcie wykonywanych zdjęć nie sposób odczytać zapisów dotyczących fotografowanych działek. Na marginesie w oczywistej sprzeczności pozostają te fotografie z informacją skarżącego o złych warunkach pogodowych w dniu kontroli, co w ocenie Sądu stanowi dodatkowy argument przemawiający za koniecznością przeprowadzenia jednoznacznych ustaleń w tym zakresie w toku ponownego rozpoznania sprawy. Poza tym trudno na podstawie dwóch wykonanych zdjęć (nr 8 i 9 błędne opisanych) stwierdzić jaki faktycznie stan istniał na działce o powierzchni 13,74 ha, czy kwalifikowała się do uznania, iż grunty utrzymane są w dobrej kulturze rolnej na całej jej powierzchni zgłoszonej do dopłat. Odnośnie wyjaśnień skarżącego dotyczących działki oznaczonej lit. D dotyczących braku dostępności do niej z uwagi na zagruzowany dojazd, które to okoliczności wystąpiły po złożeniu wniosku o dopłaty bezpośrednie, a na których zaistnienie strona nie miała żadnego wpływu, należałoby po pierwsze ustalić, czy fakt ten istotnie miał miejsce, a następnie wyjaśnić, czy okoliczności powyższej nie można by uznać za usprawiedliwioną mnie mającą wpływu na negatywne rozpoznanie wniosku o dopłaty bezpośrednie. W tym stanie rzeczy przeprowadzone postępowanie dowodowe nastąpiło z naruszeniem art. 7, 8 i 9 Kpa. Organ administracji zgodnie z tymi ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, obowiązany jest prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli, a ponadto obowiązany jest do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy te czuwają również nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Wobec wskazanych wyżej niejasności stanowiących o tym, że postępowanie nie zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący, a więc z naruszenie zasad postępowania administracyjnego mogącym mieć istotne znaczenie dla merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy przedwczesne jest wypowiadanie się w przedmiocie właściwej wykładni i zastosowania przepisu art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. i art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. W tym stanie sprawy organy orzekające winny uzupełnić postępowanie wyjaśniające w kierunku wskazanym przez Sąd aby następnie po wyczerpującym zebraniu wszystkich dowodów w sprawie ponownie wypowiedzieć się merytorycznie, czy H. B. należy przyznać jednolita płatność obszarową na 2006r. Nie można wykluczyć, że przeprowadzone ponownie postępowanie dowodowe nie pozwoli na załatwienie wniosku zgodnie z oczekiwaniami strony, ale decyzję w tym przedmiocie muszą poprzedzić wnikliwe ustalenia faktyczne. W związku z powyższym, w toku ponownego rozpoznawania niniejszej sprawy, konieczne będzie przeprowadzenie przez organ I instancji uzupełniającego postępowania wyjaśniającego we wskazanym wyżej zakresie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Zgodnie z art. 152 tejże ustawy Sąd orzekł ponadto, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.