II SA/Ol 656/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 2 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" A. i M.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 24 maja 2013 r., nr "[...]" w przedmiocie zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru i wynagrodzenia za dozór pojazdów postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r., Dyrektor Izby Skarbowej w O. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia 14 marca 2013 r. w przedmiocie zwrotu "[...]" A. i M.M. koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru i wynagrodzenia za dozór pojazdów. W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, A. i M.M. zarzucili powyższemu postanowieniu naruszenie art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wskazując na dowolne ustalenie wysokości należnego zwrotu kosztów poniesionych wydatków oraz brak jednoznacznego rozstrzygnięcia o poszczególnych składnikach należnego skarżącym wynagrodzenia, a także naruszenie art. 7 i art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, polegające na rozpoznaniu sprawy bez należytego wyjaśnienia i oceny zgromadzonych w sprawie dowodów oraz nieuwzględnienie słusznego interesu skarżących oraz na błędy w ustaleniach faktycznych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2013 r., skarżący zostali wezwani do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, przez uiszczenie solidarnie wpisu sądowego w kwocie 1.360 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym dnia 9 sierpnia 2013 r. Termin do usunięcia braków formalnych upłynął zatem z dniem 16 sierpnia 2013 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnili przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.