II SA/Ol 66/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat E.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie ze skargi J.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać adwokat E.S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych), powiększoną o należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z 23 marca 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ustanowił dla skarżącego adwokata. Do pełnienia tej funkcji Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokat E.S., której skarżący udzielił następnie stosownego pełnomocnictwa. Wyrokiem z 16 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę oraz przyznał pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 17 września 2009 r. wyznaczona adwokat złożyła w sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zawarła w niej wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego z tytułu jej sporządzenia, oświadczając iż nie zostały one opłacone. Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami), zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa ponadto o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia). Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W niniejszej sprawie, z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł netto (50 % x 240 zł), powiększonej o należny podatek VAT. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.