II SA/Ol 660/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie nakazania zlikwidowania nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia M. F. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]"o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta A z dnia "[...]", nakazującej zlikwidowanie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. A w A. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 12 sierpnia 2011 r. skarżący został wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. W odpowiedzi skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r. Sąd odmówił mu przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Jego zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 24/12). W związku z tym, stosownie do zarządzenia z-cy Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 16 lutego 2012 r., skierowano do skarżącego wezwanie do wykonania w terminie 7 dni zarządzenia z dnia 12 sierpnia 2011 r., pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to, po dwukrotnym awizowaniu - 24 lutego i 5 marca 2012 r., zostało zwrócone przez urząd pocztowy z adnotacją, iż nie podjęto go w terminie, zaś zarządzeniem z dnia 15 marca 2012 r. uznano je za doręczone z dniem 9 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; w skrócie p.p.s.a.), w sytuacji, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, ani też niemożliwe jest pozostawienie przesyłki dorosłemu domownikowi, administracji domu lub dozorcy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu doręczenie uważa się za dokonane. Biorąc zatem pod uwagę, iż skarżący był w toku niniejszego postępowania pouczany o obowiązku zawiadamiania sądu o każdej zmianie swojego zamieszkania lub adresu dla doręczeń i skutkach jego niedopełnienia (art. 70 § 2 p.p.s.a.) należy stwierdzić, iż procesowy skutek prawny doręczenia wezwania do wykonania zarządzenia zobowiązującego do uiszczenia wpisu powstał z upływem 9 marca 2012 r. Termin realizacji tego wezwania upłynął zatem bezskutecznie 16 marca 2012 r. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W myśl bowiem art. 230 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Z tej przyczyny należało postanowić jak w sentencji.