II SA/Ol 665/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2018r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie nieodpłatnego przyznania prawa własności lokalu i nieruchomości na skutek sprzeciwu skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 grudnia 2017r. o odmowie przyznania prawa pomocy postanawia odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, po rozpoznaniu wniosku E. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie nieodpłatnego przyznania prawa własności lokalu i nieruchomości, odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. Postanowienie to doręczone zostało skarżącej w dniu 13 grudnia 2017r. (k. 127 akt sądowych). Pouczono wówczas skarżącą, że na postanowienie przysługuje sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, pod rygorem jego odrzucenia. W dniu 28 grudnia 2017r. (data nadania pocztowego) skarżąca wniosła sprzeciw, domagając się przyznania wnioskowanego prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień wydawanych przez referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W myśl art. 259 § 2 tej ustawy sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem sprzeciwu w celu stwierdzenia jego dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności sprzeciwu jest jego wniesienie w terminie. Z akt sprawy wynika, iż zaskarżone postanowienie doręczone zostało stronie skarżącej w dniu 13 grudnia 2017r., zatem siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem 20 grudnia 2017r. Skarżąca natomiast nadała sprzeciw, datowany 27 grudnia 2017r., w placówce pocztowej dopiero w dniu 28 grudnia 2017r., a więc po upływie ustawowego terminu. Dzień 28 grudnia 2017r. należy uznać za dzień faktycznego wniesienia sprzeciwu w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna W tym stanie rzeczy sprzeciw, jako wniesiony po terminie, należało odrzucić na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.