II SA/Ol 667/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2011 r. sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". nr "[...]" w przedmiocie świadczenia rodzinnego – niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Postanowieniem z dnia "[...]", Nr "[...]", działający z upoważnienia Prezydenta Miasta "[...]" – Zastępca Naczelnika Wydziału Świadczeń Rodzinnych Urzędu Miejskiego w "[...]" wznowił z urzędu postępowanie w sprawie świadczeń rodzinnych przyznanych A. B.-T. na dziecko: A. B. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podał art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i art. 149 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.). Podniósł, iż na wniosek złożony w dniu "[...]" organ realizujący świadczenia rodzinne decyzją z dnia "[...]" orzekł o przyznaniu A. B.-T. (nazwisko na wniosku: B.) na dziecko A. B. prawa do zasiłku rodzinnego na okres od "[...]" do "[...]" oraz prawa do jednorazowego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego "[...]". W składzie rodziny strona wykazała siebie oraz dziecko: A. B., ponadto w części I wniosku w pozycji: stan cywilny strona wskazała, iż jest panną. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) zasiłek rodzinny przysługuje wówczas, gdy dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 504,00 zł. Na podstawie dokumentów przedłożonych przez stronę organ realizujący świadczenia rodzinne ustalił, że dochód 2-osobowej rodziny w przeliczeniu na osobę wynosi 345,57 zł. W dniu "[...]" organ realizujący świadczenia rodzinne powziął informację, że strona zawarła związek małżeński. Z uzyskanego w dniu "[...]" odpisu skróconego aktu małżeństwa wynika, że związek małżeński został zawarty w dniu "[...]", a strona przyjęła nazwisko: "B.-T.". W świetle definicji rodziny zawartej w art. 3 pkt 16 ustawy o świadczeniach rodzinnych współmałżonek strony – A. T. od dnia zawarcia związku małżeńskiego jest członkiem rodziny strony, zatem uprawnienie do świadczeń rodzinnych na dziecko: A. B. podlega zweryfikowaniu o dochody nowego członka rodziny strony. Dodał również, iż w dniu wydania decyzji organ realizujący świadczenia rodzinne nie był w posiadaniu informacji o fakcie wystąpienia zmian w składzie rodziny. W związku z wyjściem na jaw nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję, mających wpływ na uprawnienie do zasiłku rodzinnego, organ realizujący świadczenia rodzinne postanowieniem z dnia "[...]" wznowił postępowanie. Po rozpatrzeniu zażalenia A. B.-T. na postanowienie z dnia "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia "[...]", Nr "[...]", działając na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało m.in. iż w zakwestionowanym przez stronę postanowieniu organ zawarł pouczenie, że nie przysługuje od niego zażalenie. Stosownie bowiem do przepisu art. 141 § 1 k.p.a. na wydanu w toku postępowania administracyjnego postanowienia służy stronie zażalenie, gdy Kodeks tak stanowi. Kodeks postępowania administracyjnego mówiący o wydania postanowienia o wznowieniu postępowania administracyjnego nie przewiduje, aby na takie postanowienie przysługiwało zażalenie. Skoro ten środek zaskarżenia nie wynika z przepisów k.p.a., stosownie do przepisu art. 142 k.p.a. strona może takie postanowienie zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. W sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie mamy do czynienia z niedopuszczalnością zażalenia z przyczyn przedmiotowych, które obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji. Mając powyższe okoliczności na względzie należało stwierdzić niedopuszczalność zażalenia skoro przepisy prawa wykluczają możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją administracyjną. Podstawę do wydania takiego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 134 k.p.a. zgodnie z którym organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza niedopuszczalność zażalenia. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Kolegium z dnia "[...]" A. B.-T. zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Trafnie wskazało Kolegium, że na postanowienie w przedmiocie wznowienia postępowania nie przysługuje stronie zażalenie. Stosownie bowiem do art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje tylko wówczas, gdy Kodeks tak stanowi. Przepisy Działu II Rozdziału 12 Kodeksu postępowania administracyjnego - dotyczącego wznowienia postępowania - nie przewidują zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania. Tym samym prawidłowe jest stanowisko organu, że kodeks w tej materii nie przewiduje zażalenia. Stąd też słusznie przyjęło Kolegium, że zażalenie nie jest dopuszczalne. Trafnie też wskazał organ, że prawidłowość podjęcia postanowienia o wznowieniu postępowania może być przez stronę kwestionowana dopiero wraz z odwołaniem od decyzji (art. 142 k.p.a.). Postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi bowiem akt wszczynający postępowanie (co do przyczyn wznowienia postępowania), nie może natomiast rozstrzygać sprawy co do istoty. Podjęcie przez organ takiego postanowienia stanowi więc zaczątek postępowania zmierzającego do oceny, czy istnieją przesłanki do uchylenia decyzji, którą zakończono postępowanie obecnie wznowione. Dlatego ustawodawca nie przewidział możliwości odrębnego zaskarżania postanowienia o wznowieniu postępowania, jako postanowienia otwierającego jedynie drogę do dalszego postępowania administracyjnego. Odnosząc się do wniosku skargi należy wyjaśnić, że na obecnym etapie sprawy postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji wznowieniu postępowania nie podlega kontroli Sądu. Sąd stwierdzając zatem legalności zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.