II SA/Ol 673/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia zawiesić postępowanie sądowe. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy z dnia [...] Nr [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy i ustaliło warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na instalacji jednej siłowni wiatrowej o maksymalnej mocy 1,6 MW i maksymalnej wysokości masztu 77,5 m wraz z niezbędną infrastrukturą oraz włączeniem do sieci energetycznej na działce Nr [...] (aktualny nr działki [...]), km-1 w miejscowości J. Na tę decyzję G.T. wniósł w dniu 17 lipca 2013 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarzucając w niej naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego tj. art. 53 ust. 4 pkt 2 w związku z art. 64 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również przepisów postępowania administracyjnego mających wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 § 1, art. 107 § 1 oraz art. 78 kpa. Wskazując na powyższe podstawy strona wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 6 sierpnia 2013 r. G.T. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Korespondencja zawierająca wskazane zarządzenie została przez operatora pocztowego zwrócona do Sądu w dniu 16 sierpnia 2013 r. z adnotacją, że adresat nie żyje. Wobec powyższego zwrócono się do uczestniczki tego postępowania będącej córką skarżącego p. N.B. z wezwaniem o poinformowanie Sądu, czy faktycznie skarżący zmarł oraz o ewentualne przesłanie kserokopii odpisu aktu zgony. Pismem z dnia 4 września 2013 r. N.B. poinformowała, ze faktycznie jej ojciec G.T. zmarł, natomiast postępowanie spadkowe zostanie przeprowadzone w najbliższym czasie. Po jego zakończeniu niezwłocznie przekaże postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, bądź akt poświadczenia dziedziczenia. Załączyła odpis skrócony aktu zgonu wystawiony przez Urząd Stanu Cywilnego w E., z którego wynika, że p. G.T. zmarł w dniu [...] lipca 2013 r. w J. Również Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 6 września 2013 r. poinformowało, że uzyskało wiadomość o śmierci skarżącego w dniu [...] lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: W myśl art.124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa., sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Zgodnie zaś z art. 124 § 3 tej ustawy nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Przepis art.124 § 1 pkt 1 ustawy ppsa. koreluje z przepisem art.161 § 1 pkt 2 tej ustawy stanowiącym, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Przy uwzględnieniu wyżej wskazanych unormowań dotyczących obligatoryjnego zawieszenia postępowania oraz, również obligatoryjnego, umorzenia postępowania oczywista jest teza, że wyłącznie przedmiot postępowania sądowego ma wpływ na wybór między instytucją zawieszenia postępowania a umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy śmierć strony nastąpiła w toku tego postępowania. Zasadą jest przy tym zawieszenie postępowania w razie śmierci strony, a nie stosuje się jej jedynie wówczas, gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, wówczas bowiem należy, stosownie do art.161§ 1 pkt 2 ustawy ppsa., umorzyć postępowanie, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania. W literaturze przedmiotu nie budzi wątpliwości, że umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się niezbędne albo nawet niedopuszczalne. Umorzenie postępowania powoduje jego zakończenie orzeczeniem, które nie rozstrzyga o istocie sprawy sądowoadministracyjnej (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, po redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005 str.494). W prawie administracyjnym nie występuje generalna zasada następstwa prawnego w odniesieniu do praw i obowiązków regulowanych normami tego prawa, zwraca na to uwagę Jan Paweł Tarno w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Wyd. LexisNexis, wyd.3 Warszawa 2008 str.402-403, zauważając jednocześnie, że stosunek następstwa prawnego może wynikać wprost z przepisów ustawy a ponadto mogą występować takie sytuacje faktyczne, kiedy określone prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnej mogą dotykać sfery prawnej innego podmiotu. Według wspomnianego autora, w odniesieniu do takich sytuacji sąd musi ocenić czy w przypadku śmierci skarżącego będącego adresatem zaskarżonego aktu lub czynności, wynik toczącego się postępowania dotyczy interesu prawnego osób zgłaszających swój udział w miejsce spadkodawcy. Podkreśla on też, że niekiedy prawa i obowiązki, co do zasady nieprzechodnie, mogą, na skutek wydania decyzji w postępowaniu administracyjnym, implikować skutek w postaci istnienia roszczenia, które przechodzi na spadkobierców. W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja dotycząca ustalenia warunków zabudowy dla określonej inwestycji w trybie zapisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. z 2012 r. poz. 647 ze zm), a zatem przedmiot tej sprawy nie odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. W takim [przypadku w miejsce osoby zmarłej mogą wejść jej spadkobiercy, którzy także mogą być zainteresowani wynikiem niniejszej sprawy. Wobec powyższego Sąd zobligowany jest do zawieszenia postępowania w tej sprawie na zasadzie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy ppsa. do czasu zgłoszenia się następców prawnych zmarłego.