II SA/Ol 679/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Rektora Uniwersytetu "A" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów dziennych postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia "[...]" Rektor Uniwersytetu "A", po rozpatrzeniu odwołania A. M. od decyzji Komisji Rekrutacyjnej Wydziału "[...]" z dnia 11 lipca 2005r. w sprawie nieprzyjęcia na I rok studiów dziennych zawodowych licencjackich na kierunek A w roku akademickim 2005/2006 z powodu braku miejsc, orzekł o wyrażeniu zgody na podjęcie przez A. M. nauki na I roku studiów zawodowych-licencjackich na kierunku A., specjalność A. Uniwersytetu "A" w roku akademickim 2005/2006 w charakterze wolnego słuchacza. A. M. w dniu 8 sierpnia 2005r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na tę decyzję wnosząc o przyjęcie na I rok studiów na kierunku A. Podała, iż jest świadoma faktu uzyskania niewystarczającej liczby punktów lecz przyczyną tego stanu rzeczy nie był brak wiedzy lecz zamieszanie związane z nowa maturą. Wyjaśniła, że sytuacja jej rodziny jest trudna, gdyż rodzice dysponują niskimi dochodami, jak również posiada dwoje rodzeństwa uczęszczającego do szkoły, wobec czego rodzice nie są w stanie finansować dalszej nauki w zaproponowanym charakterze. W dniu 29 sierpnia 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęło pismo procesowe skarżącej, w którym oświadczyła, iż cofa wniesiona skargę. Podała, że w dniu 29 sierpnia 2005r. Rektor Uniwersytetu "A" podjął decyzję o przyjęciu jej na I rok studiów dziennych zawodowych-licencjackich, na kierunek A, specjalność A w roku akademickim 2005/2006, w związku z czym jej skarga jest bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270, ze zm) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził zaś, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § l pkt l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.