II SA/Ol 686/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lipca 2014 r. wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z. Z. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia "[...]"r. Nr "[...]" w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% oraz na piwo, przeznaczonych do spożycia w "[...]". W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając tenże wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje dla strony skarżącej niepowetowaną szkodę, bowiem sprzedaż napojów alkoholowych w okresie wakacyjnym stanowi dla niej źródło utrzymania na cały rok. W pozostałym okresie działalność gospodarcza prowadzona w "[...]" przynosi straty, które wyrównuje okres wakacyjny. Wstrzymanie działalności, polegającej przede wszystkim na sprzedaży napojów alkoholowych, doprowadzi do zamknięcia lokalu, co pozbawi skarżącego oraz jego pracowników źródła utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) po przekazaniu skargi sądowi, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjęto, że przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją R.Hausera i M.Wierzbowskiego, Warszawa 2013 r., str. 362 oraz powołane tam orzeczenia sądów administracyjnych). Jeżeli z aktu administracyjnego wynika dla strony uprawnienie lub nakaz określonego zachowania, to taki akt podlega wykonaniu. Przedmiotem zaskarżonej decyzji było utrzymanie w mocy decyzji o wygaśnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholów do 4,5 % zawartości alkoholu i piwa. Na skutek tej decyzji na stronie będzie ciążył obowiązek zaniechania sprzedaży w/w rodzajów alkoholu. Dlatego, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja posiada przymiot wykonalności, a w związku z tym zachodzą podstawy, aby rozpoznać co do istoty wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość ewentualnego zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również konkretne uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżący powinien chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia, które nie dają Sądowi możliwości zweryfikowania twierdzeń strony i dokonania oceny zasadności wniosku. Sąd podejmując rozstrzygnięcie musi bowiem opierać się na konkretnym materiale, pozwalającym zająć stanowisko, co do zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak ich uprawdopodobnienia uniemożliwia sądowi ocenę wniosku a co za tym idzie, jego uwzględnienie. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo gołosłowne twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Prognozowanie skutków finansowych wynikających z wykonania decyzji administracyjnej nie poparte przez przedsiębiorcę stosownymi dokumentami nie jest jeszcze wystarczające do przyjęcia przez sąd, że zachodzi obawa powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w jego majątku. Twierdzenia strony powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego. Stanowisko takie jest powszechnie prezentowane w orzecznictwie sądowym (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2013 r. II GZ 295/12, z dnia 11 lipca 2013 r. II GZ 330/13, z dnia 19 września 2012 r. II GZ 309/12 - dostępne w Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został złożony w skardze inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. W jego uzasadnieniu pełnomocnik strony wskazał ogólnikowo, że dochód ze sprzedaży alkoholu stanowi źródło utrzymania na cały rok. Nie przedstawiono na tę okoliczność żadnych dowodów. Poparcie tych twierdzeń dowodami, w zestawieniu z całokształtem aktualnej sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jest w niniejszej sprawie konieczne tym bardziej, że z treści skargi można wnioskować, że skarżący uzyskuje też inne dochody, z organizacji imprez kulturalnych. Sąd, przy rozpoznawaniu wniosku w wstrzymanie wykonania decyzji, nie może przeprowadzać postępowania wyjaśniającego z urzędu w poszukiwaniu przyczyn uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku strony ani domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za jego uwzględnieniem. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku i poparcie twierdzeń w tym zakresie stosowanymi dokumentami, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie ustawowych przesłanek, pozwalających na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie pozbawia strony skarżącej prawa do składania kolejnego takiego wniosku wraz ze stosownym jego uzasadnieniem. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.