II SA/Ol 689/17

PostanowienieWSA w Olsztynie2018-10-18

Skład orzekający: Alicja Jaszczak-Sikora

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie przewodniczącego sądu administracyjnego o doręczeniu stronie opinii pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia środka zaskarżenia jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie przewodniczącego sądu administracyjnego o doręczeniu stronie opinii jej pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia środka zaskarżenia jest niedopuszczalne, ponieważ nie zostało ono wymienione w katalogu postanowień podlegających zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani w żadnym innym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzenie to ma charakter informacyjny i porządkowy.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie przewodniczącego sądu administracyjnego o doręczeniu mu opinii pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia środka zaskarżenia. Skarżący zarzucił, że zarządzenie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. Sąd administracyjny rozpoznał zażalenie i postanowił je odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2018 r. zażalenia A. P. na zarządzenie z dnia 6 września 2018 r. w przedmiocie doręczenia opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Uczelnianej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu z dnia 7 czerwca 2017 r. nr 5/2017 w przedmiocie stypendium socjalnego postanawia odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 17 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, w sprawie ze skargi A. P. (dalej jako: "skarżący"), uchylił decyzję Uczelnianej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu z dnia "[...]" r., nr "[...]", umarzającej postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości na rok akademicki 2016/2017. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, jednakże z innych powodów niż podniesione w skardze. W dniu 20 grudnia 2017 r. skarżący wywiódł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2018 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. W dniu 2 maja 2018 r. do tutejszego Sądu wpłynęła opinia prawna ustanowionego z urzędu radcy prawnego o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 18 maja 2018 r. skarżący domagał się kasacji wydanego wyroku i ustanowienie innego pełnomocnika. W kolejnym piśmie z dnia 1 lipca 2018 r. skarżący wniósł o natychmiastowe "odsunięcie od sprawy" sędziów, którzy zajmowali się nią i pociągnięcie ich do odpowiedzialności za rażące łamanie "Zbioru Zasad Etyki Zawodowej" i pozbawienie skarżącego minimalnej ochrony praw. Zarzucił, że wyrok wydany został z rażącym naruszeniem prawa. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2018 r. Sąd oddalił wniosek o wyłączenie sędziów. W dniu 27 sierpnia 2018 r. ustanowiony w sprawie radca prawny złożył opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie. W dniu 6 września 2018 r. sędzia sprawozdawca wydał zarządzenie o doręczeniu skarżącemu odpisu ww. opinii sporządzonej przez pełnomocnika oraz o pouczeniu skarżącego o treści art. 177 § 4 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). W dniu 28 września 2018 r. skarżący potwierdził odbiór przesyłki. W dniu 5 października 2018 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 6 września 2018 r., zarzucając, że zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173 -197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2018 r., sygn. akt I GZ 118/18, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Kwestionowane zarządzenie z dnia 6 września 2018 r. o doręczeniu stronie opinii jej pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia środka zaskarżenia nie zostało wymienione w powyższych przepisach, jako podlegające zaskarżeniu. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia. Przedmiotowe zarządzenie miało jedynie charakter informacyjny i porządkowy. Na podstawie art. 177 § 4 p.p.s.a. sąd ma obowiązek doręczyć stronie opinię jej pełnomocnika. Wówczas termin do wniesienia środka zaskarżenia przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia. W związku z powyższym sąd orzekł, jak w postanowieniu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tymi unormowaniami zażalenie niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło