II SA/Ol 69/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 7 grudnia 2009 r., Nr "[...]" w przedmiocie skierowania na badania lekarskie odrzucić skargę. Decyzją z dnia 7 grudnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. utrzymało w mocy decyzję Starosty I. z 2 listopada 2009 r. w sprawie skierowania S.P. na badania lekarskie. W złożonej na tę decyzję skardze S.P. zarzucił, że zaskarżoną decyzję wydano bez wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zarzucił, że w sprawie nie ma jakiegokolwiek dowodu jakoby jego stan zdrowia mógł powodować zagrożenie w ruchu drogowym. Podał, że osoby, według oświadczeń których miałby powodować niebezpieczeństwo na drodze, są zwaśnione z nim i jego rodziną. Wskazał, że przez 40 lat pracował m.in. na ciężkim sprzęcie oraz jako kierowca i nie spowodował nigdy jakiegokolwiek zagrożenia drogowego ani nie był karany mandatem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2010 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 3 lutego 2010 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 10 lutego 2010 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.