II SA/Ol 69/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na decyzję Starosty . z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia przebiegu linii brzegowej jeziora postanawia odrzucić skargę. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] Starosta odmówił wydania decyzji ustalającej przebieg linii brzegowej pomiędzy dz. nr [...] stanowiącą jezioro [...] będące własnością Skarbu Państwa a działką [...] obr. [...] stanowiącą własność H. G.. W decyzji tej zawarto pouczenie, że stronom służy prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Decyzja ta został doręczona H. G. w dniu 1 grudnia 2015 r. W dniu 12 stycznia 2016 r. do organu I instancji wpłynęła skarga H. G. na powyższą decyzję, skierowana do tut. Sądu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym. Przy czym w myśl § 2 powołanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 127 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do organu wyższego stopnia. Zaskarżona decyzja jest decyzją wydaną w I instancji, od której służy odwołanie, o czym skarżący został w treści decyzji pouczony. W związku z tym stwierdzić należy, iż skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego bez wyczerpania środków zaskarżenia, służących mu w trybie postępowania administracyjnego. Skutkuje to odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.