II SA/Ol 692/11
PostanowienieWSA w Olsztynie2011-09-16
Skład orzekający: Katarzyna Matczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, gdy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu pierwszej instancji, od której nie wyczerpano środków zaskarżenia (odwołania), a wniesiono ją z uchybieniem terminu?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeżeli nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, a w szczególności, gdy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu pierwszej instancji, od której służyło odwołanie do organu wyższego stopnia, a strona nie skorzystała z tego środka lub skorzystała z niego z uchybieniem terminu. W takiej sytuacji skargę można wnieść jedynie na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Ponadto, skarga musi być wniesiona w ustawowym terminie.Stan faktyczny
Skarżący M.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Skarżący podniósł zarzuty dotyczące nękania go przez organ oraz ingerencji w jego własność. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na jej niedopuszczalność z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia oraz uchybienie terminowi do jej wniesienia. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, co skarżący uczynił, precyzując przedmiot zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych postanawia : odrzucić skargę. WSA/pos.1- sentencja postanowienia
Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) oraz art. 104 § 1 Kpa, nakazał M.J. doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem wykonanych w lokalu nr "[...]" robót budowlanych związanych z wymianą pieca gazowego jednofunkcyjnego na dwufunkcyjny wraz z wymianą instalacji c.o. oraz montażem pieca - kozy na paliwo stałe, który został podłączony do zamontowanego na ścianie zewnętrznej budynku komina ze stali poprzez dokonanie rozbiórki komina ze stali żaroodpornej do odprowadzenia spalin z pieca - kozy na paliwo stałe w lokalu nr "[...]" zamontowanego na ścianie zewnętrznej budynku mieszkalnego przy ul. "[...]" w O.
Pismem z dnia 17 lipca 2011 r. M.J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ze skargą na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który od 1990 r. nęka go i nachodzi pomimo, że w latach 1990 - 2010 nie dokonał żadnej budowy. Stwierdził, że takie nękanie jest przyczyną jego choroby serca, a jest już osobą w wieku 86 lat. Wskazał, iż po wykupieniu mieszkania na własność nikt nie może mieć prawa do ingerencji w jego własność i nikt nie może zabronić naprawy ogrzewania. Wskazał, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" dotycząca nakazu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem została podjęta na skutek informacji przekazanej przez p. N., która od 30 lat nie mieszka w mieszkaniu "postrachowym", gdyż przebywa w Stanach Zjednoczonych. Wskazał, iż kominek jest ozdobą dachu i nie był jeszcze rozpalany od chwili jego budowy, w związku z czym osoby informujące o tym fakcie złośliwie piszą bzdury.
W odpowiedzi Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na złożoną skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując jako przedmiot skargi przesłane M.J. upomnienie w dniu 21 czerwca 2011 r. wzywające stronę do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji tego organu z dnia "[...]" nakazującej rozbiórkę komina ze stali żaroodpornej do odprowadzenia spalin z pieca - kozy na paliwo stałe w lokalu nr "[...]" zamontowanego na ścianie zewnętrznej budynku przy ul. "[...]" w O. Wskazano, iż wysłane upomnienie jest konsekwencją wszczęcia postępowania egzekucyjnego w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przy czym przesłane upomnienie jest czynnością niezaskarżalną, a skoro tak to stosownie do art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przed wniesieniem skargi na taką czynność skarżący winien wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, czego w tej sprawie nie uczyniono.
Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2011 r. Przewodniczącego Wydziału II Sądu wezwano skarżącego do podpisania wniesionej skargi do Sądu, oznaczenie organu, którego akt jest przedmiotem skargi oraz wskazanie daty i numeru zaskarżonego aktu pouczając, iż nieusunięci braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje jej odrzucenie.
Pismem z dnia 31 sierpnia 2011 r. M.J. wyjaśnił, iż jego skarga dotyczy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i wydanej przez ten organ decyzji z dnia "[...]" Nr "[...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie.
W niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, gdyż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja pierwszo instancyjna oraz uchybiony został termin do wniesienia skargi.
Przedmiotem skargi jest bowiem, jak wyjaśnił skarżący, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" w przedmiocie nakazu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Decyzja ta została wydana przez Powiatowego Inspektora działającego w tej sprawie jako organ pierwszoinstancyjny i wobec powyższego decyzja ta mogła być zweryfikowana w drodze złożonego odwołania do organu wyższego stopnia jakim jest stosownie do art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.
Stosownie bowiem do art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) zwanej dalej: Kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Stosownie zaś do § 2 tego przepisu właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. O możliwości i trybie złożenia odwołania do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżący został pouczony w wydanej decyzji. Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych tej sprawy takie odwołanie zostało złożone lecz z uchybieniem terminu, co zostało stwierdzone w postanowieniu Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]", na które to postanowienie służyła skarga do sądu administracyjnego lecz z tego środka prawnego skarżący nie skorzystał.
Z zasady określonej w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej; ustawą ppsa, wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie - art. 52 § 2 tej ustawy.
Wobec powyższego z uwagi na okoliczność, iż niniejsza skarga dotyczy decyzji powiatowego inspektora nadzoru budowlanego wydanej w pierwszej instancji, od której przysługiwało prawo do złożenia odwołania do organu wyższego stopnia, na podstawie art. 127 § 1 i 2 Kpa w związku z art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, to skarga ta nie spełnia wymogów o których mowa w art. 52 § 1 ustawy ppsa. Skargę można bowiem wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły stronie, zaś w tej sprawie strona skarżąca taki środek zaskarżenia złożyła z uchybieniem terminu, wobec czego mogła zaskarżyć postanowienie stwierdzające uchybienie terminu. Nadto wskazać pozostaje także, iż skarżący w tej sprawie wniósł skargę z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy ppsa. bowiem skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji, zaś decyzję organu I instancji skarżący otrzymał w dniu 8 listopada 2010 r.
Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 i 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło