II SA/Ol 692/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. K. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz adwokata M. K. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) netto powiększoną o należny podatek VAT tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2013 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał skarżącemu – D. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w "[...]" wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu – adwokata K. K. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę skarżącego oraz przyznał na rzecz wyznaczonego adwokata kwotę 240 zł netto powiększoną o należny podatek VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. W związku z pismem skarżącego z dnia 14 listopada 2013 r., Okręgowa Rada Adwokacka w "[...]" wyznaczyła dla skarżącego nowego pełnomocnika z urzędu – adwokata M. K., zwalniając jednocześnie dotychczasowego od prowadzenia sprawy. W piśmie procesowym z dnia 17 grudnia 2013 r., wyznaczony adwokat, zawiadamiając Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, iż nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku, wniósł "o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej, nieopłaconej w całości ani w części, wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej". Do pisma procesowego załączył przedmiotową opinię oraz potwierdzenie jej nadania skarżącemu. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia). Stosownie do § 20 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku. Stanowi ono podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności pełnomocnika nie zostały zapłacone w całości lub w części i pozwala określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Faktu, iż opłaty za czynności pełnomocnika nie zostały zapłacone w całości lub w części nie można wywodzić z samego żądania przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W niniejszej sprawie, wyznaczony adwokat wniósł "o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej, nieopłaconej w całości ani w części, wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej". Mając na uwadze sposób sformułowania wniosku o przyznanie wynagrodzenia stwierdzić należy, że zawiera on w sobie wymagane - zgodnie z § 20 rozporządzenia - oświadczenie, z którego jednoznacznie wynika, że opłaty za przedmiotową czynność adwokacką nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wprawdzie wymagane oświadczenie nie stanowi w warunkach niniejszej sprawy odrębnego oświadczenia, lecz nie stanowi również jedynie elementu treści żądania, zawartego we wniosku. W konsekwencji wymóg z § 20 rozporządzenia uznać należy za spełniony. W świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł netto (240 zł x 75%), powiększonej o należny podatek VAT. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji.