II SA/Ol 7/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2010r. sprawy ze skargi T. S. i K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie nieodpłatnego przeniesienia na własność działki gruntu postanawia odrzucić skargę. Skargą, która wpłynęło do tut. sądu w dniu 27 listopada 2010r. T. S. i K. A. wnieśli o odszkodowanie za bezprawne pozbawienie działki nr "[...]" w "[...]" oraz sfałszowanie zapisów w księdze wieczystej i ukrywanie dokumentów w aktach Urzędu Gminy. Skarżący podnieśli, że zainteresowani zwrócili się do Burmistrza, który przekazał sprawę do Starosty. Od tego organu dowiedzieli się o decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta i Gminy z dnia 24 stycznia 1990r. w sprawie nieodpłatnego przeniesienia na własność T. S. i K. A. działki gruntu pod zabudowaniami o powierzchni 0,20 ha, położonej we wsi A. W skardze wskazano, że decyzja ta została unieważniona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]" Następnie w piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2010r. T. S. podniosła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia "[...]" orzekło, że na niniejszą decyzję nie przysługuje skarga. Dlatego tez uprawnieni spadkobiercy zwracają się do tut. sądu o rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie przesłanka ta nie została spełniona. Zgodnie z art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do tego wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. W decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" znalazło się stosowne pouczenie dotyczące możliwości i terminu wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy. Skarżący stosownego wniosku nie złożyli. Tym samym bezspornym jest, iż nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego, gdyż strona nie wyczerpała przysługujących jej środków prawnych w postępowaniu administracyjnym, a więc nie został wniesiony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z powyższym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.