II SA/Ol 71/04

Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie, w składzie: Sędzia WSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2004 r sprawy ze skargi B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" "[...]" w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-handlowego postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz B. H. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 9 lutego 2004 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła, kierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skarga B. H. na decyzję Kolegium z dnia 22 grudnia 2003 r., "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia 20 maja 2003 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-handlowego w K. Skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia 23 lutego 2004 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uwzględniło skargę B. H. i uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia 22 grudnia 2003 r., a następnie postanowieniem z dnia 23 lutego 2004 r. zawiesiło postępowanie odwoławcze. W piśmie procesowym, kierowanym do Sądu, wniosło natomiast o umorzenie postępowania sądowego. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, w piśmie z dnia 26 marca 2004 r., zwrócił się do pełnomocnika skarżącej o udzielenie odpowiedzi, czy w tym stanie sprawy, podtrzymuje wniesioną skargę, czy też przedmiotową skargę cofa. W dniu 7 kwietnia 2004 r. do Sądu, wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika B. H., w którym oświadczył, że cofa skargę na wskazaną wyżej decyzję, a ponadto wnosi o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów zastępstwa prawnego w wysokości 240 zł. Uzasadniając wniosek o zwrot kosztów zastępstwa prawnego, pełnomocnik wskazał, że w niniejszej sprawie, pomimo uwzględnienia skargi przez organ administracji publicznej, istniała konieczność wystąpienia pełnomocnika, w szczególności w celu sporządzenia w sposób profesjonalny skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zgodnie z art. 205 § 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się m.in. wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Żądana przez pełnomocnika kwota zwrotu kosztów zastępstwa prawnego jest zgodna ze stawką minimalną, określoną w § 14ust. 2 pkt l lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 161 § l pkt l w związku z art. 60 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie sądowe. O zwrocie kosztów zastępstwa prawnego orzekł natomiast na podstawie art. 209 w związku z art. 201 § l i art. 205 § 2 powołanej ustawy.