II SA/Ol 710/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...], którą na podstawie art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, odmówił przyznania A.B. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad niepełnosprawną matką. W uzasadnieniu organ podzielił ocenę organu I instancji, że wnioskodawczyni nie zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad matką, gdyż aktywność zawodową zakończyła z dniem [...] czerwca 2003 r. Wcześniej decyzją z [...] nr [...] działająca z upoważnienia Prezydenta Zastępca Dyrektora Departamentu Świadczeń Rodzinnych Urzędu Miejskiego, działając na podstawie art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, przyznała A.B. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką H.W. na okres od dnia [...]grudnia 2011 r. do [...] stycznia 2015 r. A.B. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, podnosząc argumenty powołane w odwołaniu. Podkreśliła, że organy dokonały błędnej wykładni przepisów, gdyż wobec niepełnosprawności matki nie może pozostawać w zatrudnieniu, gdyż musi się nią opiekować. Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. sygn. II SA/Ol 921/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe w tej sprawie w związku z wystosowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, co do konstytucyjności art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. W dniu 3 lipca 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej (karta 92 akt), w którym skarżąca wskazała, że po otrzymanym z Sądu piśmie oraz konsultacji z mecenasem podjęła decyzję o wycofaniu swojej skargi z Sądu, skoro podlega pod przepisy ustawy o zasiłku dla opiekunów. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2014 r. sygn. II SA/Ol 921/13 podjęto zawieszone postępowanie w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżąca skutecznie cofnęła skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w rzeczonej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie jedynie należy wyjaśnić skarżącej, że w celu skorzystania z uprawnienia przewidzianego ustawą z dnia z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2014 r., poz. 567), powinna wystąpić do organu pomocy społecznej ze stosownym wnioskiem.