II SA/Ol 715/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2011 r. sprawy ze skargi W.P. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia "[...]". Nr"[...]" w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Decyzją z dnia "[...]" Dziekan Wydziału "[...]" Uniwersytetu "[...]" skreślił z dniem "[...]" W.P. z listy studentów Wydziału "[...]", kierunku "[...]". Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 190 ust. 2 pkt 2 i art. 207 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. nr 164, poz. 1365 ze zm.) zwanej dalej: u.p.s.w., oraz § 25 Statutu Uniwersytetu "[...]" (dalej: "[...]") przyjętego przez Senat "[...]" Uchwałą nr "[...]" z dnia "[...]". W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że decyzją Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia "[...]" W.P. został przyjęty na pierwszy rok studiów stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunek "[...]" Wydziału "[...]" Uniwersytetu "[...]" w roku akademickim 2004/2005. Na prośbę studenta, z uwagi na zmianę formy studiów z jednolitych magisterskich (10-semestralne) na studia pierwszego stopnia (6-semestralne), Dziekan decyzją z dnia "[...]" wyraził zgodę na wpisanie studenta na trzeci rok, piątego semestru studiów stacjonarnych pierwszego stopnia kierunku "[...]", Wydziału "[...]" Uniwersytetu "[...]". Wskazano, iż studia na Uczelni są prowadzone według planów studiów i programów nauczania (art. 160 ust. 1 i 2 u.p.s.w.). Organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Z § 24 ust. 1-3 Regulaminu Studiów "[...]" (Uchwała nr "[...]" Senatu "[...]" z dnia "[...]" ze zm.) - zwanego dalej: Regulaminem Studiów, warunkiem zaliczenia semestru (roku) jest uzyskanie przez studenta zaliczenia ćwiczeń i praktyk oraz zdanie egzaminów ze wszystkich przedmiotów przewidzianych planem studiów dla danego semestru (roku). Warunkiem zaliczenia przedmiotu lub praktyki jest natomiast wypełnienie przez studenta wymagań określonych przez nauczyciela akademickiego lub opiekuna praktyki, zgodnych z wytycznymi Rady Wydziału. Student przystępuje do egzaminu z indeksem i kartą okresowych osiągnięć, po uprzednim zaliczeniu zajęć obowiązkowych z danego przedmiotu (§ 24 ust. 5 Regulaminu Studiów). Z dokumentacji studiów wynika, że student W.P. do dnia 21 lutego 2011 r., tj. do dnia rozpoczęcia zajęć dydaktycznych na szóstym letnim semestrze, nie przedstawił stosownej dokumentacji poświadczającej uzyskanie zaliczeń z przedmiotów: seminarium dyplomowe, tłumaczenie pisemne, tłumaczenie ustne, język specjalistyczny, niezbędnych do zaliczenia piątego semestru trzeciego roku studiów pierwszego stopnia na kierunku "[...]". Tym samym nie zaliczył piątego semestru. Zgodnie zaś z art. 190 ust. 2 pkt 2 u.p.s.w., kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Również § 33 ust. 1 pkt 3 Regulaminu Studiów stanowi, że w stosunku do studenta, który nie zaliczył semestru, dziekan wydaje decyzję o skreśleniu z listy studentów. Od powyższej decyzji W.P. wniósł odwołanie domagając się stwierdzenia jej nieważności, względnie uchylenia. W uzasadnieniu podniósł, że posiada wszystkie niezbędne zaliczenia semestru V i VI, co wynika z indeksu studiów, znajdującego się w aktach Uniwersytetu "[...]". Nie zachodzą zatem przesłanki do skreślenia go z listy studentów. Po rozpatrzeniu odwołania, działający z upoważnienia Rektora Prorektor decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że z § 24 ust. 1-3 Regulaminu Studiów wynika, iż warunkiem zaliczenia semestru (roku) jest uzyskanie przez studenta zaliczenia ćwiczeń i praktyk oraz zdanie egzaminów ze wszystkich przedmiotów przewidzianych planem studiów dla danego semestru (roku). Student przystępuje do egzaminu z indeksem i kartą okresowych osiągnięć, po uprzednim zaliczeniu zajęć obowiązkowych z danego przedmiotu (§ 24 ust. 5 Regulaminu Studiów). Zgodnie z Decyzją nr "[...]" Rektora z dnia "[...]" w sprawie ramowej organizacji roku akademickiego 2010/2011 na studiach stacjonarnych i niestacjonarnych, zajęcia dydaktyczne w semestrze zimowym rozpoczęły się w dniu 1 października 2010 r. i trwały do 29 stycznia 2011 r., a sesja egzaminacyjna wraz z sesją poprawkową została wyznaczona na okres 31 stycznia 2011 r. do 19 lutego 2011 r. Zatem do 19 lutego 2011 r. student powinien był złożyć w Dziekanacie bez wezwania indeks wraz z kartą egzaminacyjną. Strona skarżąca tego nie uczyniła. W tej sytuacji organ I instancji podjął prawidłowe rozstrzygnięcie o skreśleniu W.P. z listy studentów. Na powyższą decyzję W.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: - art. 70 ust. 2 u.p.s.w. i art. 138 § 1 pkt in principo 2 kpa. poprzez ich niezastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 11 i art. 107 § 3 kpa. poprzez uchybienie obowiązkowi wyjaśnienia stronie przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy; - art. 7 i art. 77 kpa. poprzez uchybienie zasadom zbierania i oceny materiału dowodowego w zakresie niezbędnym do rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że jest studentem piątego roku studiów na kierunku "[...]". Został skreślony z listy studentów z powodu niepodjęcia do dnia 21 lutego 2011 r. zajęć dydaktycznych na szóstym semestrze studiów na kierunku "[...]". Tymczasem skarżący w piśmie z dnia 4 kwietnia 2011 r. wyjaśnił, że posiada wszystkie zaliczenia z semestru szóstego w indeksie, który znajduje się w aktach sprawy dotyczących przeniesienia na Uniwersytet "[...]". W piśmie tym skarżący zwrócił się o wydanie zaświadczenia o zaliczeniu semestrów od siódmego do dziesiątego, które otrzymał. Zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja w sposób lakoniczny stwierdza legalność decyzji organu I instancji, bez merytorycznej analizy sprawy. Natomiast decyzja wydawana na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 u.p.s.w. o skreśleniu studenta z listy studentów jest decyzją uznaniową i w związku z tym powinna być starannie uzasadniona, z odniesieniem się do okoliczności danej sprawy. Organy orzekające nie odniosły się do twierdzeń zawartych w piśmie z dnia 4 kwietnia 2011 r. oraz nie podjęły kroków w celu ich weryfikacji, przez co zostały naruszone art. 7-9 kpa. Ponadto skarżący podniósł, że od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej przysługuje odwołanie do rektora, tymczasem decyzję w II instancji wydał i podpisał prorektor. W odpowiedzi na skargę Rektor wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawa ppsa. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż podstawowe obowiązki studenta określają przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym oraz regulamin studiów (art. 160 ust. 1 u.p.s.w.). Zgodnie z art. 189 ust. 2 u.p.s.w., student zobowiązany jest w szczególności do uczestniczenia w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów, a także składania egzaminów, odbywania praktyk i spełniania innych wymogów przewidzianych w planie studiów oraz przestrzegania przepisów obowiązujących w uczelni. Obowiązki te znajdują odpowiednie odzwierciedlenie także w regulaminie studiów obowiązującym na Uniwersytecie "[...]", zawartym w uchwale nr "[...]" Senatu Uniwersytetu "[...]" z dnia "[...]" (§ 21 Regulaminu Studiów). Ponadto podnieść należy, iż w myśl art. 189 ust. 1 u.p.s.w. student jest zobowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania. Treść tego ślubowania na Uniwersytecie "[...]" została określona w § 93 ust. 1 Statutu Uniwersytetu "[...]" i zgodnie z nim student mi.n. ślubuje zdobywanie wiedzy. Z powołanych przepisów wynika, że podstawowym obowiązkiem studenta jest uczestniczenie w zajęciach objętych programem studiów oraz uzyskiwanie zaliczeń i zdawanie egzaminów przewidzianych w toku studiów. Zatem w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie student może być skreślony z listy studentów (art. 190 ust. 2 pkt 2 u.p.s.w.). Wprawdzie w myśl tego przepisu decyzja w przedmiocie skreślenia w takim wypadku ma charakter uznaniowy, a nie obligatoryjny, lecz takie uregulowanie wynika z poszanowania przez ustawodawcę zasady autonomii uczelni. Pozostawienie tej kwestii do swobodnego uznania organów uczelni umożliwia uwzględnienie różnych nadzwyczajnych okoliczności uniemożliwiających studentowi wywiązania się z jego podstawowych obowiązków z przyczyn od niego niezależnych. Jedynie zaistnienie takich okoliczności powoduje konieczność ich rozważenia przez organ administracji. W rozpoznawanej sprawie skarżący został skreślony z listy studentów z uwagi na fakt niezaliczenia semestru piątego w terminie wyznaczonym przez władze uczelni. Z akt administracyjnych wynika, że na wniosek skarżącego, będącego studentem stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunku "[...]" Wydziału "[...]" Uniwersytetu "[...]", z uwagi na zmianę formy studiów z jednolitych magisterskich (10-semestralne) na studia pierwszego stopnia (6-semestralne), decyzją z dnia "[...]" został on wpisany na trzeci rok, piątego semestru studiów stacjonarnych pierwszego stopnia kierunku "[...]", Wydziału "[...]" Uniwersytetu "[...]". Wraz z podjętą przez Dziekana decyzją został skarżący, działający poprzez swojego pełnomocnika Ł.T., poinformowany o różnicach programowych na stacjonarnych studiach pierwszego stopnia w semestrze V roku 2010/2011. Do dnia 21 lutego 2011 r., tj. do dnia rozpoczęcia zajęć dydaktycznych na szóstym semestrze, skarżący nie przedstawił stosownej dokumentacji, tj. indeksu i karty osiągnięć studenta, poświadczającej uzyskanie zaliczeń z przedmiotów: seminarium dyplomowe, tłumaczenie pisemne, tłumaczenie ustne, język specjalistyczny, niezbędnych do zaliczenia piątego semestru trzeciego roku studiów pierwszego stopnia na tym kierunku. Również ze znajdujących się w aktach kopii protokołów nie wynika aby skarżący zaliczył te przedmioty, bowiem nie ma na nich odnotowanej oceny, bądź zaliczenia przy jego nazwisku (k. 28-31 akt administracyjnych). W tej sytuacji, w ocenie Sądu rozstrzygnięcie zarówno organu I instancji jak i organu odwoławczego nie narusza przepisów prawa. W wydanych decyzjach organy wskazały na fakt naruszenia przez skarżącego podstawowych obowiązków studenta polegających na niezaliczeniu piątego semestru studiów. Należy przy tym podnieść, iż w żadnym z pism kierowanych przez skarżącego do organów nie podał on żadnych okoliczności, których zaistnienie uniemożliwiło mu wywiązanie się z podstawowych obowiązków studenta. Wnioski skarżącego ograniczyły się jedynie do twierdzenia, że zaliczył on piąty i szósty semestr, co wynika z indeksu znajdującego się w aktach sprawy dotyczącej przeniesienia na studia w Uniwersytecie "[...]". W tej sytuacji nie można skutecznie postawić organom orzekającym w sprawie, iż nie rozważyły wszystkich okoliczności faktycznych, gdyż poza niebudzącym wątpliwości faktem braku zaliczenia przez skarżącego piątego semestru trzeciego roku studiów pierwszego stopnia na kierunki "[...]" nie wskazał on żadnych powodów, czy przeszkód, dla których nie wypełnił podstawowych obowiązków studenta, które na siebie przyjął podejmując decyzję o zmianie toku studiów i wpisując się na studia pierwszego stopnia w roku 2010/2011. Za niezasadny należy również uznać zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 70 ust. 2 u.p.s.w. i art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Zgodnie z treścią art. 70 ust. 2 u.p.s.w., od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej służy odwołanie do rektora. W rozpoznawanej sprawie, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez skarżącego od decyzji Dziekana, działający z upoważnienia Rektora Prorektor ds. Studenckich - prof. dr hab. J.W., decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Należy zauważyć, że na podstawie art. 268a kpa., organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważnić pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń. Działania podmiotu upoważnionego są traktowane jako rozstrzygnięcia organu upoważniającego. Zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 1 lit. a decyzji nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie określenia zakresów obowiązków Rektora, Prorektorów oraz Kanclerza, wydanej na podstawie art. 66 ust. 2 u.p.s.w., kompetencje do podejmowania decyzji w sprawach odwołań studentów od decyzji dziekana zostały przekazane przez Rektora Prorektorowi ds. Studenckich. Zatem w rozpoznawanej sprawie Prorektor, działający z upoważnienia Rektora, był uprawnionym do rozpatrzenia odwołania i wydania jednej z decyzji wskazanej w art. 138 § 1 kpa. Wobec powyższego, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.