II SA/Ol 721/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 29 maja 2009 r., Nr "[...]" w przedmiocie opłaty planistycznej postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 29 maja 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza "[...]" z dnia 8 kwietnia 2009 r., którą ustalono D. i J.L. jednorazową opłatę z tytułu zbycia działki "[...]", której wartość wzrosła w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W złożonej na tę decyzję skardze D. i J.L. zakwestionowali zasadność ustalenia im opłaty planistycznej. Podali, że przedmiotową nieruchomość sprzedali dwa lata wcześniej, wobec czego nie czują się zobowiązani do uiszczenia tej opłaty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2009 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, zaś skarżąca dodatkowo została wezwana do podpisania skargi i nadesłania jej do Sądu. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym dnia 6 sierpnia 2009 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 13 sierpnia 2009 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnili przedmiotowych braków formalnych wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.