II SA/Ol 726/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant apI. adw. Joanna Wrzecionkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2005 r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2004 r., znak: "[...]" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wstrzymał prowadzenie dalszych robót budowlanych przy budowie hali obróbki tarcicy zlokalizowanej na działce Nr 262/8 przy ul. "[...]" w M., gm. O., wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę i nakazał J. i A. M. wyłączenie w/w obiektu z użytkowania i zabezpieczenie go w sposób trwały przed dostępem osób postronnych oraz nałożył obowiązek przedstawienia w terminie trzech miesięcy dokumentów niezbędnych do zalegalizowania samowolnie wybudowanego obiektu. Na to postanowienie zażalenie wniósł W. W., zarzucając sprzeczność z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, przepisami Kpa, Kpk i Prawa budowlanego oraz niedopuszczenie dowodu z zeznań świadków. Podniósł, że samowolnie wybudowany w 2000 r. tartak spowodował szkody w jego hodowli drobiu i uniemożliwił jej prowadzenie, a w 2003 r. również podjęcie działalności gospodarczej lub wydzierżawienie kurników. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2004 r., Nr "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 9 lipca 2004 r., znak: "[...]" w części nakazującej J. i A. M. wyłączenie hali obróbki tarcicy zlokalizowanej na działce Nr 262/8 przy ul. "[...]" w M. gm. O., z użytkowania i zabezpieczenie go w sposób trwały przed dostępem osób postronnych, a w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. 1 W złożonej skardze W. W. zarzucił powyższemu postanowieniu sprzeczność z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, Prawa budowlanego i Konstytucji. Stwierdził, że zmierza ono do zalegalizowania samowoli budowlanej, której użytkowanie uniemożliwiło prowadzenie przez niego hodowli drobiu i jest sprzeczne z jego interesem. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: 2 Skarga jest zasadna jednakże z innych przyczyn, niż wskazane w skardze. Na gruncie przedmiotowej sprawy konieczność eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia wynikła z naruszenia przez organ odwoławczy art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późno zm.), zgodnie z którym na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2004 r., znak: "[...]" na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późno zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie samowolnie wybudowanego obiektu oraz nałożył obowiązek przedłożenia dokumentów niezbędnych do zalegalizowania tej samowoli. Zarówno Kodeks postępowania administracyjnego, jak też powołany w podstawie prawnej postanowienia organu pierwszej instancji art. 48 Prawa budowlanego nie przewiduje prawa strony do wniesienia zażalenia na to postanowienie. Wobec powyższego zażalenie na to postanowienie jest niedopuszczalne (art. 141 § 1 Kpa) me może być merytorycznie rozpoznawane. Postanowienie określające obowiązki inwestora na podstawie art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego może być przez stronę podważone wyłącznie w odwołaniu od decyzji (art. 142 Kpa). W świetle powyższego uzasadniona jest ocena, że postanowienie Wojewody z dnia 25 sierpnia 2004 r., nr "[...]", którym rozpoznał zażalenie na postanowienie, na które ono nie przysługiwało, zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisu art. 141 § 1, co stanowi określoną wart. 156 § 1 pkt 2 Kpa przesłankę stwierdzenia nieważności. W tym stanie rzeczy, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późno zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku oraz z mocy art. 152 tej ustawy orzekł, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach orzeczono po myśli art. 200 powołanej ustawy.