II SA/Ol 729/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2008r. sprawy z wniosku J. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]", nr "[...]" , którą organ ten utrzymał w mocy własną decyzję w przedmiocie odmowy przyznania w/w świadczenia pieniężnego, przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395 ze zm.). W dniu 10 września 2008r. doręczono skarżącemu (poprzez doręczenie zastępcze) odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w kwocie 100 zł. W dniu 23 września b.r. J. S. osobiście wpłacił w kasie tut. Sądu powyższą kwotę i wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi. Skarżący uzasadnił, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu otrzymał 10 września b.r. wraz z odpowiedzią na skargę w jednej kopercie, lecz dopiero "odkrył" to uprzedniego dnia, podczas ponownej lektury tejże odpowiedzi. Wyjaśnił, że czytając ten dokument był tak poirytowany jego treścią, iż nie zauważył, że pod nim znajduje się jeszcze "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" oraz sam odpis tego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W związku z powyższym, przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od dwóch przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący uczynił zadość pierwszemu warunkowi, ponieważ wniosek o przywrócenie terminu złożył następnego dnia po zapoznaniu się z treścią wezwania do uiszczenia wpisu. Nie można jednak uznać, że uchybienie przez J S terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi było przez niego niezawinione. Zważyć należy, że w dniu 10 września b.r. skarżący został prawidłowo zawiadomiony o konieczności uiszczenia wpisu w zawitym terminie siedmiu dni. W ocenie Sądu, nawet jeżeli w tym dniu wzburzenie spowodowane treścią odpowiedzi na skargę nie pozwoliło skarżącemu zapoznać się z całością przesłanych mu dokumentów, to okoliczność ta nie mogła usprawiedliwiać jego bezczynności trwającej dwanaście dni. Od strony należycie dbającej o własne interesy należałoby oczekiwać, że zapozna się z całą przesłaną jej korespondencją. Jeżeli skarżący nie był w stanie tego uczynić w dniu doręczenia mu przesyłki, to powinien był to zrobić w dniu następnym. Tym bardziej że skarżący spodziewał się (co wynika z ostatniego zdania jego wniosku), że zostanie wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Dlatego błędne przekonanie skarżącego, że otrzymał jedynie odpowiedź na skargę nie usprawiedliwia uchybienia terminu. Nieuwagi czy zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z 28 maja 2004r., sygn. akt FZ 93/04 niepubl.). Podnieść należy, nawiązując do wypracowanych i utrwalonych poglądów doktryny i judykatury, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, a jedyną możliwością jego przywrócenia jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie, nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona mimo starań nie mogła dokonać czynności w terminie. Strona zatem musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (tak też WSA w Gliwicach w post. Z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/GL 647/04). Podkreślić należy, że termin może być przywrócony tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. W tych okolicznościach nie zasługuje na uwzględnienie argument przeoczenia, jakim zasłania się skarżący. Jak wskazano już powyżej, skarżący został należycie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i pouczony o skutkach zaniedbania tego obowiązku w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy, z mocy powołanych wyżej przepisów, należało postanowić jak w sentencji.